Saygılı Bir Davet
Şalom, sevgili dostlar,
Saygı, alçakgönüllülük ve içten sevgiyle yazıyoruz.
Hristiyan imanı, İsrail'in tarihine ve Kutsal Yazılarına derinden köklenmiştir. İsa bir Yahudi'ydi. Annesi, elçileri ve ilk öğrencileri Yahudi'ydi. Okuduğu ve öğrettiği Kutsal Yazılar; Tora, Peygamberler ve Mezmurlar'dı.
Ayrıca, Hristiyanlık adına hareket eden kişilerin elinden Yahudi toplulukların hor görülme, baskı ve şiddete maruz kaldığını da üzüntüyle kabul ediyoruz. Bu tür eylemler İsa'nın öğretileriyle çelişir ve İncil ile hiçbir şekilde haklı çıkarılamaz.
Yahudi halkı bir bütün olarak İsa'nın ölümünden asla sorumlu tutulmamalıdır. İncil, tüm insanlığın bağışlanmaya ve Tanrı'yla barışmaya ihtiyacı olduğu için O'nun canını isteyerek verdiğini öğretir.
Amacımız Yahudi kimliğini küçümsemek ya da Yahudilik ile Hristiyanlığın ciddi farkları olmadığını varsaymak değildir. Sizi yalnızca, İncil'de sunulduğu şekliyle Yeşua'yı — İsa'yı — düşünmeye ve O'nun İsrail'in Kutsal Yazılarında vadedilen Mesih olup olamayacağını sormaya davet ediyoruz.
İsa şöyle dedi:
"Kutsal Yazıları araştırıyorsunuz. Çünkü bunlar aracılığıyla sonsuz yaşama sahip olduğunuzu sanıyorsunuz. Bana tanıklık eden de bu yazılardır."
İsa, İsrail'in Hikâyesi İçinde
İsa, İbrahim'in, İshak'ın ve Yakup'un Tanrısı'ndan ayrı düşünülemez. İsrail'in temel açıklamasını doğruladı:
"Dinle, ey İsrail! Tanrımız RAB tek RAB'dir."
En büyük buyrukların, Tanrı'yı bütün yüreğimizle sevmek ve komşumuzu kendimiz gibi sevmek olduğunu öğretti. Kendini Tora'nın ya da peygamberlerin düşmanı olarak sunmadı. İsa şöyle dedi:
"Kutsal Yasa'yı ya da peygamberlerin sözlerini geçersiz kılmak için geldiğimi sanmayın. Ben geçersiz kılmaya değil, tamamlamaya geldim."
Hristiyanlar, İsa'nın İsrail'in hikâyesini ve umudunu tamamlanışa doğru getirdiğine inanır. İncil, uluslara ulaşmadan önce İsrail'in içinde doğdu. İsa'nın kendisi şöyle dedi:
"Kurtuluş Yahudilerden gelir."
Bu nedenle, öteki uluslardan olan Hristiyanların Yahudi halkına karşı kibirle konuşmak için hiçbir sebepleri yoktur. Kutsal Yazıları, vaatleri ve Mesih'i İsrail aracılığıyla aldık.
Hristiyanlar Neden O'nun Mesih Olduğuna İnanır
İbranice Kutsal Yazılar, Tanrı'nın kurtuluşuna dair umut ifade eder: Davut soyundan gelen doğru bir yönetici, alçakgönüllü bir kral, adalet getiren bir kul ve ulusların İsrail'in Tanrısı'nı arayacağı bir gelecek.
Yeşaya şöyle yazdı:
"İşay'ın kütüğünden yeni bir filiz çıkacak, kökünden bir dal meyve verecek. RAB'bin Ruhu O'nun üzerinde olacak."
Zekeriya alçakgönüllü bir kraldan söz etti:
"İşte, kralın sana geliyor; O adil ve zafer kazanmış, alçakgönüllü, bir eşeğe binmiş."
Hristiyanlar ve Yahudi okuyucular, her Mesih'e ilişkin bölümü aynı şekilde yorumlamaz. Bu fark dürüstçe kabul edilmelidir. Hristiyanlar bu Kutsal Yazıları İsa'nın yaşamı, öğretisi, ölümü ve dirilişi ışığında okur. İsrail'in bir kral, kul, kurtarıcı ve uluslara bereket kaynağı umudunun O'nda bir araya geldiğine inanırız.
En derin farklardan biri, Yeşaya'nın tanımladığı acı çeken kulla ilgilidir:
"Suçlarımız yüzünden O yaralandı, günahlarımız yüzünden ezildi. Esenliğimiz için gerekli olan ceza O'nun üzerindeydi. O'nun yaralarıyla biz şifa bulduk."
Yahudi yorumcular bu kulu çoğunlukla İsrail ya da İsrail içindeki sadık kalanlar olarak anlamışlardır. Hristiyanlar, İsa'nın bu bölümü kişisel olarak, çektiği acı aracılığıyla vücut bulup tamamladığına inanır.
"İnsanoğlu bile hizmet edilmeye değil, hizmet etmeye ve canını birçokları için fidye olarak vermeye geldi."
O'nun ölümü son değildi. İlk takipçileri, Tanrı'nın O'nu ölümden dirilttiğini duyurdu. O'nun dirilişini, Tanrı'nın O'nun Mesih ve Rab olduğunu onaylaması olarak anladılar. Pavlus, mesajlarını şöyle özetledi:
"Mesih, Kutsal Yazılar uyarınca günahlarımız için öldü, gömüldü ve Kutsal Yazılar uyarınca üçüncü gün ölümden dirildi."
Bu nedenle Hristiyanlar, İsa'nın önce alçakgönüllülükle geldiğine, günahlar için canını verdiğine ve ölümden dirildiğine inanır. Tanrı'nın Egemenliği'nin tam olarak kurulmasını bekliyoruz.
Yeni Antlaşma ve İsrail'in Umudu
Yeremya aracılığıyla Tanrı şöyle vaat etti:
"İşte, öyle günler geliyor ki," diyor RAB, "İsrail halkıyla ve Yahuda halkıyla yeni bir antlaşma yapacağım." "Yasamı içlerine yerleştirecek, yüreklerine yazacağım." "Çünkü suçlarını bağışlayacağım, günahlarını artık anmayacağım."
Bu vaat, İsrail'e ya da Tanrı'nın buyruklarına düşman değildir. Bağışlanmadan, yenilenmiş yüreklerden ve Tanrı'yla yeniden kurulan bir ilişkiden söz eder. Öğrencileriyle son yemeğinde İsa şöyle dedi:
"Sizin için dökülen bu kâse, kanımla gerçekleşen yeni antlaşmadır."
Hristiyanlar, İsa'nın ölümü ve dirilişiyle vadedilen Yeni Antlaşma'yı başlattığına inanır. O'nun aracılığıyla Tanrı; bağışlama, barışma, Ruhu'nu ve diriliş ile sonsuz yaşam umudunu sunar.
Bu mesaj, İsa'nın Yahudi takipçileri arasında başladı ve sonra uluslara yayıldı. Pavlus, öteki uluslardan olan imanlıları asla kibirlenmemeleri için uyardı:
"Dallara karşı böbürlenme… köke destek olan sen değilsin, kök sana destek oluyor."
Ayrıca şunu da yazdı:
"Çünkü Tanrı'nın armağanları ve çağrısı geri alınamaz."
Hristiyanlar İsrail'in geleceği hakkında ne düşünürse düşünsün, Hristiyan imanında antisemitizme, hor görmeye ya da ruhsal kibire hiçbir yer yoktur. Öteki uluslardan olan imanlılar, minnettarlık ve alçakgönüllülükle karşılık vermelidir.
Yeşua'yı Düşünün
Sevgili dostum,
Sizden tarihi görmezden gelmenizi, zor soruları susturmanızı ya da ciddi farkları önemsiz saymanızı istemiyoruz. Sizi İsa'yı dürüstçe incelemeye davet ediyoruz.
Sözlerini oku. Yaşamını İsrail'in hikâyesi içinde düşün. Şefkatine, yetkisine, çektiği acıya ve ölümden dirildiğine dair tanıklığa dikkat et. Musa'nın ve peygamberlerin yazdığı kişi O olabilir mi diye sor. İlk Yahudi öğrencilerinden biri şöyle dedi:
"Musa'nın Yasa'da, peygamberlerin de yazdığı kişiyi bulduk: Nasıralı, Yusuf oğlu İsa."
Matta İncili'yle başlayabilirsin; bu İncil İsa'yı sık sık İsrail'in Kutsal Yazılarıyla ilişkilendirir. Ya da Yuhanna İncili'yle başlayabilirsin; bu İncil O'nun kimliğine derinlemesine odaklanır. Şunları da birlikte okuyabilirsin:
- Yeşaya 9:1–7
- Yeşaya 11:1–10
- Yeşaya 52:13–53:12
- Yeremya 31:31–34
- Mika 5:2–5
- Zekeriya 9:9
- Mezmur 16
- Mezmur 22
Bu bölümler farklı biçimlerde yorumlanır ve her soru basit değildir. Bu davet, bir sonucu dayatmak için değil, Tanrı'yı içtenlikle aramak ve İsa hakkındaki tüm tanıklığı düşünmek içindir.
Tanrı, Yeremya aracılığıyla şöyle dedi:
"Beni bütün yüreğinizle arayacaksınız ve bulacaksınız."
İbrahim'in, İshak'ın ve Yakup'un Tanrısı hepimizi gerçekte, merhamette, alçakgönüllülükte ve esenlikte yönlendirsin. Günahtan dönmemize, komşularımızı sevmemize ve O'nun işini tanımamıza yardım etsin.