Hindu Okuyuculara

Saygılı Bir Davet

Sevgili dostlar,

Saygı, içtenlik ve sevgiyle yazıyoruz.

Hindu gelenekleri çeşitlilik gösterir. Hindu insanlar Tanrı'yı, ibadeti, karmayı, yeniden doğuşu, kurtuluşu ya da ruhsal uygulamaları hep aynı şekilde anlamaz. Kimisi adanmışlığı, kimisi bilgiyi, meditasyonu ya da doğru eylemi öne çıkarır.

Amacımız bu gelenekleri küçümsemek, kimsenin ailesini ya da kültürünü küçük düşürmek ya da düşmanlık yaratmak değildir. Sizi yalnızca, İncil'de açıklandığı şekliyle İsa Mesih'i — sözlerini, şefkatini, ölümünü, dirilişini ve sunduğu yaşamı — düşünmeye davet ediyoruz.

İsa şöyle dedi:

Tek Yaratıcı

Tarih boyunca insanlar; gerçeği, huzuru, acıdan kurtuluşu ve İlahi Olan'la doğru bir ilişkiyi aramışlardır. Kutsal Kitap, tek diri Yaratıcı'yı açığa çıkararak başlar:

Tanrı, bütün yaşamın kaynağıdır, ama evrenin bir parçası değildir ve ona bağımlı değildir. Yaratılış O'nun bilgeliğini ve gücünü gösterir, ama yaratılışın kendisi Tanrı değildir.

Yaratıcı kutsaldır, bilgedir, sevecendir, adildir ve merhametlidir. O, her tasvirden ve O'na dair her insan düşüncesinden daha büyüktür. Yine de uzak ya da ilgisiz değildir. Bizi kendisini tanımamız, sevmemiz ve iyiliğini yansıtmamız için yarattı.

Bu nedenle Hristiyan daveti, kendi yüreğimiz de dahil olmak üzere her yüreğin tek Yaratıcı'ya dönmesi ve O'nu içtenlikle araması için bir çağrıdır.

Tanrı'nın İsa'da Tanıtılması

Görünmez Tanrı nasıl tanınabilir? İncil bizi İsa Mesih'e yöneltir:

İsa, Tanrı hakkında konuşmaktan daha fazlasını yaptı. Sözleri, şefkati, temizliği ve yetkisi aracılığıyla Baba'yı tanıttı. Hastaları iyileştirdi, dışlanmışları kabul etti, günahkârları bağışladı, ikiyüzlülükle yüzleşti ve insanları tövbeye ve yeni yaşama çağırdı. İsa şöyle dedi:

Hristiyanlar, İsa'nın pek çoğundan biri olan ilahi bir tezahür olduğuna inanmaz. İncil eşsiz bir iddiada bulunur: Tanrı'yla birlikte olan ezelî Söz, İsa Mesih'te insan yaşamına girdi.

Hristiyanlar İsa'ya Tanrı'nın Oğlu dediğinde, Tanrı'nın fiziksel bir ilişki yoluyla bir çocuk meydana getirdiğini kastetmeyiz. Bu unvan, İsa ile Baba arasındaki eşsiz ve ezelî ilişkiyi tanımlar. Oğul, Baba'dan geldi, O'nu kusursuzca açığa çıkarır ve bizi O'na yaklaştırır.

İsa kendini yalnızca pek çoğundan biri olan bilge bir öğretmen ya da ruhsal yol olarak sunmadı. Şöyle dedi:

Bizi kişisel olarak kendisine gelmeye, kendisine güvenmeye, sözlerini dinlemeye ve kendisini izlemeye çağırır.

Bağışlanma ve Yeni Yaşam

Hepimiz, eylemlerimizin sonuçları olduğunu biliriz. Seçimlerimiz yüreğimizi şekillendirir ve başkalarını etkiler. Ama İncil, en derin sorunumuzun; yeterince iyi eylem, bilgi, disiplin ya da adanmışlıkla düzeltilebilecek bir dengesizlikten daha fazlası olduğunu öğretir.

Tanrı'ya ve birbirimize karşı günah işledik. İyi işlerimizin önemi vardır, ama geçmişi silemez ya da yüreği tamamen temiz kılamaz. Bağışlanmaya ihtiyacımız var.

İsa bunun için geldi — yalnızca bize öğretmek için değil, canını bizim için vermek için.

Çarmıhta İsa günahlarımızı üstlendi. Dirilişiyle ölümü yendi ve Tanrı'yla barışmanın yolunu açtı.

Bu nedenle kurtuluş bir lütuf armağanıdır. Ruhsal başarı ya da ahlaki üstünlükle kazandığımız bir şey değildir. Onu, Tanrı'ya dönerek, İsa Mesih'e güvenerek ve Ruhu'nun bizi yenilemesine izin vererek alırız.

Bu yeni yaşam, dünyevi varlığın bir başka döngüsü değildir. Şimdi başlayan ve dirilişe, O'nun huzurunda sonsuz yaşama götüren, Tanrı'yla birlikte bir yaşamdır.

Mesih aracılığıyla Tanrı bizi bağışlar, kendi çocukları olarak evlat edinir ve içimizde yaşaması için Ruhu'nu verir. Bu, Tanrı olduğumuz ya da bireysel kimliğimizi kaybettiğimiz anlamına gelmez. Diri Tanrı'nın yakınlaştığı, yüreklerimizi yenilediği, bize sevmeyi öğrettiği ve kutsallıkta yürümemizi sağladığı anlamına gelir.

Tanrı'yı tanımak, ruhsal bir hâli deneyimlemekten daha fazlasıdır. Yaratıcımızla barışmak ve O'nunla gerçekte, alçakgönüllülükte, sevgide ve sadakatte yürümektir.

İsa'yı İzlemek

İsa'yı izlemek, yalnızca Hristiyan etiketini kabul etmek değildir. O'nu Rab olarak kabul etmek ve öğrettiği gibi yaşamayı öğrenmek anlamına gelir.

İsa bizi; Tanrı'yı sevmeye, komşumuzu sevmeye, bizi incitenleri bağışlamaya, acı çekenlere bakmaya, doğru konuşmaya, günahtan uzaklaşmaya ve zor olsa bile sadık kalmaya çağırır. Şöyle dedi:

Mesih'i izlemek, ailemizi, kültürümüzü ya da komşularımızı hor görmek anlamına gelmez. İsa bize başkalarını sevmeyi, barışı sürdürmeyi ve merhamet göstermeyi öğretir. Ama bizi ayrıca gerçeği; gururun, korkunun, toplumsal baskının ve miras alınan varsayımların üzerinde tutmaya da çağırır.

Mesih'e ne kadar yaklaşırsak, alçakgönüllülükte, sabırda, şefkatte, kutsallıkta ve sevgide o kadar büyümemiz gerekir.

İsa'yı Düşünün

Sevgili dostum,

Seni İncil'i okumaya ve İsa'yı kendin için düşünmeye davet ediyoruz. O'nun yalnızca pek çoğundan biri olan bir öğretmen, guru, avatar, peygamber ya da din kurucusu olduğunu varsaymadan.

Sor:

• İsa neden böyle bir yetkiyle konuştu?
• Neden günahları bağışladı?
• Neden insanları doğrudan kendisine gelmeye çağırdı?
• Neden canını isteyerek verdi?
• Neden öğrencileri O'nun ölümden dirildiğini duyurdu?
• Baba'ya giden yol olduğunu söylerken ne demek istedi?

Yuhanna İncili'yle başlayabilirsin; bu İncil İsa'nın kimliğine derinlemesine odaklanır. Luka İncili'ni de okuyabilirsin; bu İncil O'nun şefkatini, öğretisini, ölümünü ve dirilişini anlatır.

Göğün ve yerin Yaratıcısı'ndan seni gerçeğe yöneltmesini iste. İsa şöyle dedi:

İsa; yük altında olanları rahata, suçluları bağışlanmaya, ruhsal olarak susamışları yaşama ve karanlıkta yürüyenleri ışığına gelmeye davet eder. Şöyle dedi:

Tek Yaratıcı, hepimizi gerçekte, alçakgönüllülükte, merhamette ve sevgide yönlendirsin. İsa'yı içtenlikle düşünmemize ve O'na açık bir yürekle karşılık vermemize yardım etsin.