Pełne Szacunku Zaproszenie
Szalom, drodzy przyjaciele,
Piszemy z szacunkiem, pokorą i szczerą miłością.
Wiara chrześcijańska jest głęboko zakorzeniona w historii i Pismach Izraela. Jezus był Żydem. Jego matka, Jego apostołowie i Jego pierwsi uczniowie byli Żydami. Pisma, które czytał i których nauczał, to Tora, Prorocy i Psalmy.
Uznajemy też z bólem, że społeczności żydowskie doświadczyły pogardy, przymusu i przemocy ze strony ludzi działających w imię chrześcijaństwa. Takie czyny są sprzeczne z nauczaniem Jezusa i nie mogą być usprawiedliwione Ewangelią.
Naród żydowski jako całość nigdy nie powinien być obwiniany za śmierć Jezusa. Ewangelia uczy, że oddał On swoje życie dobrowolnie, ponieważ cała ludzkość potrzebuje przebaczenia i pojednania z Bogiem.
Naszym celem nie jest znieważanie tożsamości żydowskiej ani udawanie, że judaizm i chrześcijaństwo nie mają poważnych różnic. Po prostu zapraszamy was do rozważenia Jeszui — Jezusa — tak jak jest przedstawiony w Ewangelii, i do zapytania, czy może On być Mesjaszem obiecanym w Pismach Izraela.
Jezus powiedział:
„Badacie Pisma, bo sądzicie, że w nich macie życie wieczne; a one dają świadectwo o mnie."
Jezus w Historii Izraela
Jezusa nie można zrozumieć w oderwaniu od Boga Abrahama, Izaaka i Jakuba. Potwierdził centralne wyznanie wiary Izraela:
„Słuchaj, Izraelu! Pan, Bóg nasz, Pan jest jeden."
Nauczał, że największymi przykazaniami są miłować Boga całym sercem i miłować bliźniego jak siebie samego. Nie przedstawiał się jako wróg Tory czy Proroków. Jezus powiedział:
„Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić."
Chrześcijanie wierzą, że Jezus prowadzi historię i nadzieję Izraela ku ich wypełnieniu. Ewangelia powstała w Izraelu, zanim rozeszła się do narodów. Sam Jezus powiedział:
„Zbawienie pochodzi od Żydów."
Chrześcijanie z pogan nie mają zatem żadnego powodu, by mówić z wyniosłością wobec narodu żydowskiego. Otrzymaliśmy Pismo, obietnice i Mesjasza przez Izrael.
Dlaczego Chrześcijanie Wierzą, że Jest Mesjaszem
Pisma Hebrajskie wyrażają nadzieję na wybawienie od Boga: sprawiedliwego władcę z rodu Dawida, pokornego króla, sługę, który przynosi sprawiedliwość, oraz przyszłość, w której narody szukają Boga Izraela.
Izajasz napisał:
„Wyrośnie różdżka z pnia Isajego, a odrośl z jego korzeni wyda owoc. Spocznie na nim Duch Pana."
Zachariasz mówił o pokornym królu:
„Oto twój król przychodzi do ciebie, sprawiedliwy i obdarzony zbawieniem, pokorny, jadący na ośle."
Chrześcijanie i czytelnicy żydowscy nie interpretują każdego fragmentu mesjańskiego tak samo. Tę różnicę należy szczerze uznać. Chrześcijanie czytają te Pisma w świetle życia, nauczania, śmierci i zmartwychwstania Jezusa. Wierzymy, że nadzieja Izraela na króla, sługę, wybawiciela i źródło błogosławieństwa dla narodów łączy się w Nim.
Jedna z najgłębszych różnic dotyczy cierpiącego sługi opisanego przez Izajasza:
„On był przebity za nasze występki, starty za nasze nieprawości. Kara dla naszego pokoju była na nim, a jego ranami zostaliśmy uzdrowieni."
Żydowscy interpretatorzy często rozumieli tego sługę jako Izrael lub wiernych w Izraelu. Chrześcijanie wierzą, że Jezus osobiście uosabia i wypełnia ten fragment przez swoje cierpienie.
„Bo i Syn Człowieczy nie przyszedł, aby mu służono, lecz aby służyć i oddać swoje życie na okup za wielu."
Jego śmierć nie była końcem. Jego pierwsi naśladowcy głosili, że Bóg wskrzesił Go z martwych. Rozumieli Jego zmartwychwstanie jako potwierdzenie przez Boga, że jest On Mesjaszem i Panem. Paweł podsumował ich przesłanie:
„Chrystus umarł za nasze grzechy zgodnie z Pismem, został pogrzebany i został wskrzeszony trzeciego dnia zgodnie z Pismem."
Chrześcijanie wierzą zatem, że Jezus przyszedł najpierw w pokorze, oddał swoje życie za grzechy i zmartwychwstał. Oczekujemy pełnego ustanowienia Królestwa Bożego.
Nowe Przymierze i Nadzieja Izraela
Przez Jeremiasza Bóg obiecał:
„Oto nadchodzą dni — mówi Pan — gdy zawrę nowe przymierze z domem Izraela i z domem Judy". „Włożę moje prawo w ich wnętrze i wypiszę je na ich sercu". „Przebaczę bowiem ich nieprawość, a ich grzechu więcej nie wspomnę".
Ta obietnica nie jest wroga wobec Izraela ani przykazań Bożych. Mówi o przebaczeniu, odnowionych sercach i przywróconej relacji z Bogiem. Podczas swojego ostatniego posiłku z uczniami Jezus powiedział:
„Ten kielich, który się za was wylewa, to nowe przymierze w mojej krwi."
Chrześcijanie wierzą, że przez swoją śmierć i zmartwychwstanie Jezus zapoczątkował obiecane Nowe Przymierze. Przez Niego Bóg ofiaruje przebaczenie, pojednanie, swojego Ducha oraz nadzieję zmartwychwstania i życia wiecznego.
To przesłanie zaczęło się wśród żydowskich naśladowców Jezusa, a potem rozeszło się do narodów. Paweł ostrzegał wierzących z pogan, by nigdy nie stali się dumni:
„Nie wynoś się nad gałęzie… nie ty podtrzymujesz korzeń, lecz korzeń ciebie."
Napisał także:
„Nieodwołalne są bowiem dary i powołanie Boże."
Niezależnie od tego, co chrześcijanie wierzą o przyszłości Izraela, w wierze chrześcijańskiej nie ma miejsca na antysemityzm, pogardę czy duchową pychę. Wierzący z pogan powinni odpowiadać wdzięcznością i pokorą.
Rozważ Jeszuę
Drogi przyjacielu,
Nie prosimy cię, byś ignorował historię, uciszał trudne pytania czy traktował poważne różnice jako nieistotne. Zapraszamy cię, byś szczerze zbadał Jezusa.
Przeczytaj Jego słowa. Rozważ Jego życie w kontekście historii Izraela. Zwróć uwagę na Jego współczucie, Jego autorytet, Jego cierpienie i świadectwo, że zmartwychwstał. Zapytaj, czy może On być Tym, o którym pisali Mojżesz i Prorocy. Jeden z Jego pierwszych żydowskich uczniów powiedział:
„Znaleźliśmy Tego, o którym pisał Mojżesz w Prawie, a także prorocy: Jezusa, syna Józefa, z Nazaretu."
Możesz zacząć od Ewangelii Mateusza, która często łączy Jezusa z Pismami Izraela, lub od Ewangelii Jana, która głęboko skupia się na Jego tożsamości. Możesz też przeczytać obok nich:
- Izajasza 9:1–7
- Izajasza 11:1–10
- Izajasza 52:13–53:12
- Jeremiasza 31:31–34
- Micheasza 5:2–5
- Zachariasza 9:9
- Psalm 16
- Psalm 22
Te fragmenty są interpretowane różnie i nie każde pytanie jest proste. Zaproszenie nie polega na wymuszaniu wniosku, lecz na szczerym szukaniu Boga i rozważeniu całego świadectwa o Jezusie.
Bóg powiedział przez Jeremiasza:
„Będziecie mnie szukać i znajdziecie mnie, gdy będziecie mnie szukać całym swoim sercem."
Niech Bóg Abrahama, Izaaka i Jakuba prowadzi nas wszystkich w prawdzie, miłosierdziu, pokorze i pokoju. Niech pomoże nam odwrócić się od grzechu, kochać naszych bliźnich i rozpoznać Jego dzieło.