Do Czytelników Hinduskich

Pełne Szacunku Zaproszenie

Drodzy przyjaciele,

Piszemy z szacunkiem, szczerością i miłością.

Tradycje hinduskie są zróżnicowane. Nie wszyscy hindusi rozumieją Boga, kult, karmę, odrodzenie, wyzwolenie czy praktykę duchową w ten sam sposób. Niektórzy podkreślają oddanie, inni wiedzę, medytację lub właściwe działanie.

Naszym celem nie jest wyśmiewanie tych tradycji, znieważanie niczyjej rodziny czy kultury, ani wywoływanie wrogości. Po prostu zapraszamy was do rozważenia Jezusa Chrystusa tak, jak został objawiony w Ewangelii — Jego słów, Jego współczucia, Jego śmierci, Jego zmartwychwstania oraz życia, które On oferuje.

Jezus powiedział:

„Ja przyszedłem, aby miały życie i miały je w obfitości."

Jedyny Stwórca

Ludzie przez całą historię szukali prawdy, pokoju, wyzwolenia od cierpienia i właściwej relacji z Bóstwem. Biblia zaczyna się od objawienia jednego żywego Stwórcy:

„Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię."

Bóg jest źródłem wszelkiego życia, ale nie jest częścią wszechświata ani od niego zależny. Stworzenie ukazuje Jego mądrość i moc, lecz samo stworzenie nie jest Bogiem.

„Bóg, który stworzył świat i wszystko, co w nim jest… On sam daje wszystkim życie i tchnienie, i wszystko."

Stwórca jest święty, mądry, kochający, sprawiedliwy i miłosierny. Jest większy niż każdy obraz i każda ludzka idea o Nim. A jednak nie jest daleki ani obojętny. Stworzył nas, byśmy Go poznawali, kochali i odzwierciedlali Jego dobroć.

„Zwróćcie się do mnie, a będziecie zbawieni, wszystkie krańce ziemi! Bo Ja jestem Bogiem i nie ma innego."

Chrześcijańskie zaproszenie jest zatem wezwaniem skierowanym do każdego serca — łącznie z naszym własnym — by zwrócić się ku jedynemu Stwórcy i szczerze Go szukać.

Bóg Objawiony w Jezusie

Jak można poznać niewidzialnego Boga? Ewangelia wskazuje nam Jezusa Chrystusa:

„On jest obrazem Boga niewidzialnego."

Jezus zrobił więcej niż mówił o Bogu. Przez swoje słowa, współczucie, czystość i autorytet dał poznać Ojca. Uzdrawiał chorych, przyjmował odrzuconych, przebaczał grzesznikom, przeciwstawiał się obłudzie i wzywał ludzi do nawrócenia i nowego życia. Jezus powiedział:

„Kto mnie widział, widział Ojca."

Chrześcijanie nie wierzą, że Jezus jest jedną z wielu boskich manifestacji. Ewangelia głosi wyjątkowe twierdzenie: wieczne Słowo, które było u Boga, weszło w ludzkie życie w Jezusie Chrystusie.

„Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga." „A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas."

Gdy chrześcijanie nazywają Jezusa Synem Bożym, nie mamy na myśli, że Bóg spłodził dziecko przez fizyczną relację. Ten tytuł opisuje wyjątkową i wieczną relację między Jezusem a Ojcem. Syn wyszedł od Ojca, doskonale Go objawia i przybliża nas do Niego.

Jezus nie przedstawiał się jedynie jako jeden z wielu mądrych nauczycieli czy dróg duchowych. Powiedział:

„Ja jestem drogą i prawdą, i życiem; nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze mnie."

Wzywa nas, byśmy przyszli do Niego osobiście, zaufali Mu, słuchali Jego słów i szli za Nim.

Przebaczenie i Nowe Życie

Wszyscy wiemy, że nasze czyny mają konsekwencje. Nasze wybory kształtują nasze serca i wpływają na innych ludzi. Ale Ewangelia uczy, że nasz najgłębszy problem jest czymś więcej niż brakiem równowagi, który można naprawić wystarczającą ilością dobrych czynów, wiedzy, dyscypliny czy oddania.

Zgrzeszyliśmy przeciwko Bogu i wobec siebie nawzajem. Nasze dobre uczynki mają znaczenie, ale nie mogą wymazać przeszłości ani uczynić serca całkowicie czystym. Potrzebujemy przebaczenia.

Dlatego właśnie Jezus przyszedł — nie tylko po to, by nas uczyć, ale by oddać za nas swoje życie.

„On sam poniósł nasze grzechy w swoim ciele na krzyżu, abyśmy, umarłszy dla grzechu, żyli dla sprawiedliwości."

Na krzyżu Jezus poniósł nasze grzechy. Przez swoje zmartwychwstanie pokonał śmierć i otworzył drogę do pojednania z Bogiem.

Zbawienie jest więc darem łaski. Nie jest czymś, co zdobywamy przez duchowe osiągnięcia czy moralną wyższość. Otrzymujemy je, zwracając się do Boga, ufając Jezusowi Chrystusowi i pozwalając Jego Duchowi nas odnawiać.

„Jeśli więc ktoś jest w Chrystusie, nowym stworzeniem jest."

To nowe życie nie jest kolejnym cyklem ziemskiego istnienia. Jest życiem z Bogiem, które zaczyna się teraz i prowadzi ku zmartwychwstaniu i życiu wiecznemu w Jego obecności.

Przez Chrystusa Bóg nam przebacza, przyjmuje nas za swoje dzieci i daje swojego Ducha, by mieszkał w nas. Nie oznacza to, że stajemy się Bogiem ani że tracimy naszą indywidualną tożsamość. Oznacza to, że żywy Bóg zbliża się do nas, odnawia nasze serca, uczy nas kochać i uzdalnia nas do chodzenia w świętości.

„Otrzymaliście Ducha usynowienia… przez którego wołamy: «Abba, Ojcze!»"

Poznać Boga to więcej niż doświadczyć stanu duchowego. To zostać pojednanym z naszym Stwórcą i kroczyć z Nim w prawdzie, pokorze, miłości i wierności.

Podążanie za Jezusem

Podążanie za Jezusem nie polega jedynie na przyjęciu chrześcijańskiej etykiety. Oznacza przyjęcie Go jako Pana i uczenie się życia tak, jak On nauczał.

Jezus wzywa nas, byśmy kochali Boga, kochali bliźniego, przebaczali tym, którzy nas krzywdzą, troszczyli się o cierpiących, mówili prawdę, odwracali się od grzechu i pozostawali wierni, nawet gdy jest to trudne. Powiedział:

„Jeśli ktoś chce pójść za mną, niech się zaprze samego siebie, weźmie swój krzyż i idzie za mną."

Podążanie za Chrystusem nie oznacza gardzenia naszą rodziną, kulturą czy bliźnimi. Jezus uczy nas kochać innych, dążyć do pokoju i okazywać miłosierdzie. Ale wzywa nas też, byśmy stawiali prawdę ponad pychę, strach, presję społeczną i odziedziczone założenia.

Im bardziej zbliżamy się do Chrystusa, tym bardziej powinniśmy wzrastać w pokorze, cierpliwości, współczuciu, świętości i miłości.

Rozważ Jezusa

Drogi przyjacielu,

Zapraszamy cię do przeczytania Ewangelii i osobistego rozważenia Jezusa. Nie zakładaj, że jest On po prostu jednym z wielu nauczycieli, guru, awatarów, proroków czy założycieli religii.

Zapytaj:

Dlaczego Jezus mówił z takim autorytetem?
Dlaczego przebaczał grzechy?
Dlaczego wzywał ludzi, by przychodzili bezpośrednio do Niego?
Dlaczego dobrowolnie oddał swoje życie?
Dlaczego Jego uczniowie głosili, że zmartwychwstał?
Co miał na myśli, mówiąc, że jest drogą do Ojca?

Możesz zacząć od Ewangelii Jana, która głęboko skupia się na tożsamości Jezusa. Możesz też przeczytać Ewangelię Łukasza, która przedstawia Jego współczucie, nauczanie, śmierć i zmartwychwstanie.

Poproś Stwórcę nieba i ziemi, by prowadził cię ku prawdzie. Jezus powiedział:

„Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; pukajcie, a będzie wam otworzone."

Jezus zaprasza obciążonych, by otrzymali odpoczynek, winnych, by otrzymali przebaczenie, spragnionych duchowo, by otrzymali życie, oraz tych, którzy chodzą w ciemności, by weszli w Jego światło. Powiedział:

„Ja jestem światłością świata. Kto idzie za mną, nie będzie chodził w ciemności, lecz będzie miał światło życia."

Niech jedyny Stwórca prowadzi nas wszystkich w prawdzie, pokorze, miłosierdziu i miłości. Niech pomoże nam szczerze rozważyć Jezusa i odpowiedzieć Mu otwartym sercem.