Do Ateistów, Agnostyków i Poszukujących

Pełne Szacunku Zaproszenie

Drodzy przyjaciele,

Piszemy z szacunkiem, szczerością i miłością.

Ludzie wątpią w Boga lub odrzucają wiarę w Niego z wielu powodów. Niektórzy uważają dowody za nieprzekonujące. Inni zmagają się z cierpieniem lub pozornym milczeniem Boga. Jeszcze inni zostali zranieni przez religijną obłudę, nadużycia, presję lub powierzchowne odpowiedzi na poważne pytania.

Nie zakładamy, że niewierzący są nieuczciwi, niemoralni czy niechętni do szukania prawdy. Szczere pytania zasługują na szczere rozważenie.

Nasze zaproszenie jest proste: dokładnie rozważ Jezusa Chrystusa. Zbadaj Jego życie, Jego słowa, Jego śmierć oraz twierdzenie, że zmartwychwstał. Samo chrześcijaństwo mówi, że wszystko zależy od tego twierdzenia:

Wiara chrześcijańska nie opiera się jedynie na pocieszających ideach czy osobistych odczuciach. Twierdzi, że Bóg działał w historii przez Jezusa z Nazaretu. To twierdzenie nie zasługuje ani na automatyczną akceptację, ani na pobieżne odrzucenie.

Dlaczego Warto Rozważyć Jezusa?

Wielu ludzi podziwia Jezusa jako mądrego nauczyciela lub symbol współczucia. A jednak Ewangelie przedstawiają Go jako kogoś znacznie więcej. Jezus przyjmował odrzuconych, przeciwstawiał się religijnej obłudzie, przebaczał grzechy, ogłaszał Królestwo Boże i wzywał ludzi, by szli za Nim. Powiedział:

Nie powiedział jedynie, że zna drogę ku prawdzie. Twierdził, że prawda i życie znajdują się w Nim. Zaprosił też zmęczonych:

Jezusa należy zatem badać na Jego własnych warunkach. Czy był źle rozumiany? Czy Jego twierdzenia były błędne? Czy też jest naprawdę kimś więcej niż zwykłym nauczycielem? Na to pytanie nie można odpowiedzieć, po prostu podziwiając kilka Jego moralnych powiedzeń, a ignorując to, co mówił o samym sobie.

Historia i Zmartwychwstanie

Większość historyków starożytności przyjmuje, że Jezus istniał i został ukrzyżowany za rządów rzymskiego namiestnika Poncjusza Piłata. Naszymi głównymi źródłami są listy Pawła, cztery Ewangelie, inne wczesne pisma chrześcijańskie oraz późniejsze wzmianki żydowskich i rzymskich autorów.

Autorzy Nowego Testamentu byli chrześcijanami, ale to nie czyni ich świadectwa bezwartościowym. Jednocześnie ich pisma powinny być badane uważnie, a nie traktowane jak współczesne protokoły. Łukasz wyjaśnia, dlaczego napisał:

Uczeni wciąż dyskutują o datach, autorstwie, źródłach oraz niektórych szczegółach relacji ewangelicznych. Chrześcijanie powinni szczerze uznawać te dyskusje.

Centralne pytanie historyczne pozostaje: dlaczego pierwsi naśladowcy Jezusa przekonali się, że zmartwychwstał? Paweł zapisuje wczesne chrześcijańskie orędzie:

Następnie wymienia ukazania się Piotrowi, apostołom, Jakubowi oraz ponad pięciuset wierzącym naraz:

Odwołanie się Pawła do świadków, którzy wciąż żyli, sugeruje, że przedstawiał zmartwychwstanie jako publiczne twierdzenie otwarte na zbadanie, a nie jedynie jako prywatne doświadczenie duchowe. Wiara w zmartwychwstanie nie została wymyślona wieki później. Znajdowała się blisko początku ruchu chrześcijańskiego.

Ewangelie relacjonują też pusty grób i spotkania z Jezusem po Jego śmierci. Nie każdy historyk interpretuje te relacje tak samo. Niektórzy uznają pusty grób za historycznie prawdopodobny, inni pozostają niepewni. Zgłaszane ukazania się bywały rozumiane jako autentyczne spotkania, wizje, doświadczenia psychologiczne lub rozwijające się tradycje.

Wielu pierwszych naśladowców Jezusa napotkało sprzeciw, uwięzienie i prześladowania za głoszenie Jego zmartwychwstania. Nowy Testament odnotowuje egzekucję apostoła Jakuba, a wczesne świadectwo chrześcijańskie mocno potwierdza, że Piotr i Paweł również zostali zabici. Kilku innych apostołów zapamiętano jako męczenników, a wielu znosiło sprzeciw i cierpienie, wciąż głosząc to, co — jak wierzyli — sami widzieli. Ich cierpienie samo w sobie nie dowodzi zmartwychwstania, ale pokazuje, że ich przekonanie było szczere, publiczne i kosztowne.

Chrześcijanie nie powinni twierdzić, że wszyscy historycy zgadzają się, że Jezus zmartwychwstał. Tak nie jest. Ale niesprawiedliwe jest też odrzucanie zmartwychwstania jedynie przez stwierdzenie, że cuda są niemożliwe. Odrzucenie zmartwychwstania wyłącznie dlatego, że cuda nie mogą się zdarzać, oznaczałoby założenie wniosku z góry.

Szczere pytanie brzmi: co najlepiej wyjaśnia wczesne świadectwo, zgłaszane ukazania się i przemianę naśladowców Jezusa — i czy rzeczywistość może obejmować coś więcej niż same procesy naturalne? Chrześcijanie wierzą, że Bóg wskrzesił Jezusa z martwych i potwierdził Go jako Pana.

Pytania, Które Mają Znaczenie

Czy Nauka Czyni Boga Zbędnym?

Nauka daje nam niezwykłą wiedzę o tym, jak działa świat przyrody. Wiara w Boga nigdy nie powinna zastępować badań naukowych. Ale Bóg nie jest proponowany jako kolejny fizyczny obiekt wewnątrz wszechświata. Pytanie o Boga dotyczy tego, dlaczego wszechświat w ogóle istnieje i dlaczego jest uporządkowany w sposób, który ludzki rozum może zrozumieć.

Nauka bada funkcjonowanie rzeczywistości. Sama z siebie nie rozstrzyga każdego pytania o ostateczne źródło czy sens rzeczywistości. Chrześcijaństwo twierdzi, że wszechświat jest zrozumiały, ponieważ pochodzi od rozumnego Stwórcy:

A Co z Cierpieniem?

Cierpienie jest jednym z najsilniejszych wyzwań dla wiary w kochającego Boga. Choroba, przemoc, nadużycia, klęski, niesprawiedliwość, żałoba i cierpienie dzieci nie mogą zostać wyjaśnione łatwymi frazesami. Sama Biblia zawiera krzyki bólu:

Chrześcijaństwo nie daje prostego wyjaśnienia dla każdej tragedii. Jego centralną odpowiedzią jest Jezus. Ewangelia twierdzi, że Bóg nie pozostał daleki od cierpienia. W Chrystusie doświadczył odrzucenia, żalu, niesprawiedliwości, bólu fizycznego i śmierci. Jezus zapłakał. Został zdradzony. Został ukrzyżowany.

Krzyż nie wyjaśnia każdego bolesnego wydarzenia, ale pokazuje, że Bóg nie jest obojętny na ludzkie cierpienie. Zmartwychwstanie ogłasza wtedy, że śmierć i zło nie będą miały ostatniego słowa.

Dlaczego Bóg Nie Jest Bardziej Oczywisty?

Niektórzy ludzie szczerze szukają Boga, a mimo to doświadczają milczenia. Nie powinni być automatycznie oskarżani o pychę czy nieuczciwość. Nawet autorzy biblijni pytali:

Chrześcijaństwo naucza, że Bóg dał się poznać przez stworzenie, sumienie, Pismo Święte, a najpełniej przez Jezusa Chrystusa. Jednak to objawienie nie usuwa każdej niepewności ani nie wymusza wiary na nikim.

Prostą, szczerą modlitwą może być:

Boże, jeśli jesteś prawdziwy, pomóż mi rozpoznać to, co prawdziwe.

To nie wymaga udawania, że już wierzysz. Wyraża otwartość.

Rozważ Jezusa Osobiście

Drogi przyjacielu,

Nie prosimy cię, byś tłumił wątpliwości czy wytwarzał pewność. Zapraszamy cię, byś przeczytał jedną Ewangelię i szczerze rozważył Jezusa.

Możesz zacząć od:

• Marka, najkrótszej i najbardziej bezpośredniej relacji;
• Łukasza, który podkreśla współczucie i kontekst historyczny;
• Jana, który głęboko skupia się na tożsamości Jezusa.

Zapytaj:

• Jakim człowiekiem jest Jezus?
• Jak traktuje słabych, winnych, dumnych i odrzuconych?
• Dlaczego przebacza grzechy?
• Dlaczego zaprasza ludzi, by przychodzili bezpośrednio do Niego?
• Dlaczego został ukrzyżowany?
• W co wierzyli Jego pierwsi naśladowcy, że wydarzyło się potem?
• Co by to oznaczało, gdyby naprawdę zmartwychwstał?

Przeczytaj samą Ewangelię, nie tylko argumenty wierzących czy sceptyków. Podążaj za dowodami z pokorą i pozwól, by twoje własne założenia zostały zakwestionowane.

Możesz też się pomodlić:

Boże, jeśli jesteś prawdziwy, prowadź mnie ku prawdzie.
Pomóż mi zobaczyć Jezusa takim, jaki naprawdę jest.
Daj mi odwagę, bym szczerze odpowiedział.

Sercem chrześcijańskiego przesłania jest to: Bóg nas stworzył i nas nie porzucił. Ludzie odwrócili się od Niego i krzywdzili się nawzajem przez egoizm, pychę, niesprawiedliwość i grzech. Jezus Chrystus wszedł w nasz świat, kochał bez obłudy, oddał swoje życie za grzeszników i zmartwychwstał. Przez Niego Bóg ofiaruje przebaczenie, pojednanie, nowe życie i wieczną nadzieję.

Jeśli Jezus nie zmartwychwstał, centralne twierdzenie chrześcijaństwa upada. Jeśli zmartwychwstał, nie może pozostać jedynie interesującym nauczycielem z przeszłości. Jest żywym Panem, który wzywa nas, byśmy Mu zaufali i przyjęli życie.