येशू आमच्यासाठी का मरण पावला व उठला?

येशूने आमची पापे वाहिली, देवाकडे परतण्याचा मार्ग खुला केला आणि मृत्यूचा पराभव व्हावा आणि आम्हांला त्याच्यात नवीन जीवन मिळावे म्हणून तो पुन्हा उठला.

१. पापामुळे मृत्यू आला आणि आम्ही देवापासून वेगळे झालो

देवाने मानवतेला त्याच्यासोबतच्या जीवनासाठी निर्माण केले — त्याला ओळखण्यासाठी, त्याच्यावर प्रीती करण्यासाठी, त्याच्या उपस्थितीत जगण्यासाठी आणि त्याच्या चांगुलपणात सहभागी होण्यासाठी. परंतु आदामाच्या अवज्ञेद्वारे पाप मानवी कथेत प्रवेशले, आणि पापाद्वारे मृत्यू आला.

पाप म्हणजे केवळ दुर्बलता किंवा अपूर्णता नाही. ते देवापासून, त्याच्या अधिकारापासून, त्याच्या चांगुलपणापासून व त्याच्या जीवनापासून तोंड फिरवणे आहे. देव पवित्र असल्यामुळे, पापाला निरुपद्रवी मानले जाऊ शकत नाही.

पापामुळे अपराध, देवापासून वियोग व मृत्यू येतो.

२. बलिदाने ज्याकडे निर्देश करत होती ते येशूने पूर्ण केले

मोशेच्या नियमशास्त्राखाली, देवाने इस्राएलला शिकवले की पाप गंभीर आहे कारण पापामुळे मृत्यू येतो. रक्त यात सामील होते कारण, शास्त्रात, रक्त जीवनाचे प्रतीक आहे.

म्हणून बलिदानांचा संदेश साधा होता: पापाची किंमत जीवन आहे. क्षमा प्राप्त व्हावी यासाठी देवासमोर एक जीव दिला जात असे.

परंतु प्राण्यांची बलिदाने अंतिम उत्तर नव्हती. त्यांनी प्रायश्चित्ताची गरज शिकवली, परंतु ती पूर्ण करू शकली नाहीत; त्यांची पुनरावृत्ती दाखवत होती की पाप पूर्णपणे काढले गेले नव्हते.

बलिदाने छाया होती. ख्रिस्त हे वास्तव आहे. शास्त्र येशूविषयी म्हणते:

यशयाने अगोदरच दुःख सोसणाऱ्या सेवकाविषयी सांगितले होते:

बलिदाने ज्याकडे निर्देश करत होती ते येशूने पूर्ण केले. त्याने प्राण्याचा जीव अर्पण केला नाही. त्याने आमच्यासाठी एकदाच सर्वांसाठी स्वतःचा जीव दिला.

३. येशूने आमची पापे वाहिली

वधस्तंभ देवाच्या प्रीतीने सुरू होतो.

येशू स्वतःला योग्य बनवलेल्या लोकांसाठी मरण पावला नाही. तो पाप्यांसाठी मरण पावला. आणि येशूने दुरून दया दाखवण्यापेक्षा अधिक केले; त्याने स्वतः आमची पापे वाहिली.

येशूने स्वेच्छेने आपला जीव दिला.

४. येशूने देवाकडे परतण्याचा मार्ग खुला केला

पापाने आम्हांला देवापासून वेगळे केले. परंतु येशूद्वारे, देवाने स्वतःकडे परतण्याचा मार्ग खुला केला. पौल म्हणतो:

समेट म्हणजे तुटलेले नाते पुनर्स्थापित होते. येशू मरण पावला तेव्हा हे दाखवले गेले:

हा पडदा परमपवित्रस्थान वेगळे करत असे, जिथे देवाची उपस्थिती विशेष रीतीने दर्शवली जात असे. नियमशास्त्राखाली, केवळ महायाजक तिथे प्रवेश करू शकत असे, आणि तेही वर्षातून एकदाच. पापासाठी प्रायश्चित्त करण्यासाठी तो रक्त घेऊन प्रवेश करत असे.

यातून दिसते की पापाने देवाच्या उपस्थितीत जाण्याचा मार्ग अडवला होता. परंतु येशू मरण पावला तेव्हा, पडदा दुभागला गेला. यातून दिसले की येशूद्वारे, देवाकडे जाण्याचा मार्ग आता खुला झाला होता.

म्हणूनच आता आम्हांला "येशूच्या रक्ताद्वारे पवित्रस्थानात प्रवेश करण्याचा भरवसा" आहे (इब्री लोकांस १०:१९), आणि आम्ही "विश्वासाच्या पूर्ण खात्रीने प्रामाणिक अंतःकरणाने देवाजवळ जाऊ" शकतो (इब्री लोकांस १०:२२). आम्ही येशूद्वारे आदर, विश्वास व भरवशाने येतो.

त्याच्यात, आम्हांला देवासोबत शांती मिळते.

त्याच्यात, आम्हांला देवाची मुले म्हणून स्वीकारले जाते.

५. जे विश्वासाने त्याच्याकडे पाहतात त्यांना येशू तारतो

येशूने स्वतः अरण्यातील पितळी सर्पाकडे निर्देश करून विश्वास स्पष्ट केला. जेव्हा इस्राएली लोक मरत होते, तेव्हा देवाने मोशेला पितळी सर्प उभारण्यास सांगितले. ज्यांनी त्याच्याकडे पाहिले ते जगले. येशू म्हणाला:

यातून आम्हांला विश्वास समजण्यास मदत होते. विश्वास म्हणजे तारण कमावणे नव्हे. विश्वास म्हणजे देवाने दिलेल्या त्या एकाकडे पाहणे. आम्ही वधस्तंभावर उंच केलेल्या येशूकडे पाहतो, त्याने आमची पापे वाहिली व आमच्यासाठी आपला जीव दिला यावर विश्वास ठेवतो. यामुळेच येशू पुढे म्हणाला:

६. येशू आम्हांला नवीन जीवन मिळावे म्हणून उठला

येशू कबरेत राहिला नाही. जर येशू मरून तसाच राहिला असता, तर ख्रिस्ती संदेश रिकामा ठरला असता.

परंतु शास्त्र म्हणते:

मृत्यू त्याला रोखू शकला नाही. पुनरुत्थानाने दाखवले की येशूचा पराभव झाला नव्हता. त्याचे बलिदान स्वीकारले गेले. मृत्यूवर विजय मिळाला. येशू जिवंत आहे आणि प्रभू म्हणून राज्य करतो.

येशू उठला म्हणून, मृत्यूचा आता अंतिम शब्द राहिलेला नाही.

७. विश्वासाने आम्ही ख्रिस्तासोबत मरतो व उठतो

येशूवरील विश्वास म्हणजे केवळ फार पूर्वी काहीतरी घडले यावर विश्वास ठेवणे नव्हे. विश्वास म्हणजे ख्रिस्तावर भरवसा ठेवणे आणि त्याच्याशी जोडले जाणे. जेव्हा आम्ही ख्रिस्ताचे बनतो, तेव्हा त्याचा मृत्यू पापासाठीचा आमचा मृत्यू बनतो, आणि त्याचे पुनरुत्थान देवासमोरील आमचे नवीन जीवन बनते.

याचा अर्थ आम्ही स्वतःला तारले किंवा येशूशिवाय आमच्या पापांची किंमत चुकवली असा नाही. याचा अर्थ असा आहे की जेव्हा आम्ही ख्रिस्ताचे बनतो, तेव्हा त्याचा मृत्यू आमच्यासाठी गणला जातो. आमचे पापाचे जुने जीवन त्याच्यासोबत मरते, आणि आम्ही त्याच्यासोबत नवीन जीवन जगण्यासाठी उठवले जातो.