येशू ख्रिस्त कोण आहे?

येशू केवळ कौतुक करण्याजोगा किंवा अभ्यासण्याजोगा नाही; तो देवाचा प्रिय पुत्र आहे, ज्याच्याकडे आम्ही यावे, ज्याच्यावर विश्वास ठेवावा, ज्याचे ऐकावे, ज्याच्यावर प्रीती करावी, ज्याची आज्ञा पाळावी, ज्याचा सन्मान करावा, ज्याला हाक मारावी आणि ज्याचे अनुसरण करावे.

१. येशू तो आहे ज्याच्याकडे शास्त्रे निर्देश करतात

येशू म्हणाला:

संदेष्ट्यांनीही अगोदरच ख्रिस्ताविषयी साक्ष दिली:

२. येशू देहधारी झालेला शब्द आहे

बायबल देवाच्या निर्माणकार्याने सुरू होते:

हिब्रूमध्ये "देव" असे भाषांतरित केलेला शब्द एलोहीम आहे. तो रूपाने अनेकवचनी आहे, तरीही "निर्माण केली" ही क्रियापद एकवचनी आहे. शास्त्र अनेक देवांची शिकवण देत नाही. ते सृष्टीत कार्य करणाऱ्या एकाच खऱ्या देवाला दाखवते, आणि पुत्र प्रकट होताना अधिक स्पष्ट होणारी खोली व रहस्य मागे ठेवते.

मग देव बोलून निर्माण करतो:

उत्पत्ति १ मध्ये पुन्हापुन्हा आम्ही वाचतो, "देव म्हणाला" (उत्पत्ति १:६, ९, ११, १४, २०, २४, २६). देव बोलतो, आणि त्याची इच्छा पूर्ण होते. स्तोत्रे म्हणतात:

मग शास्त्र हा शब्द कोण आहे हे प्रकट करते:

याचा अर्थ येशू ख्रिस्त हा देहधारी झालेला देवाचा शब्द आहे. येशूत देवाने स्वतःला आम्हांला ओळख करून दिली. त्याने केवळ एक संदेश पाठवला नाही. त्याने आपल्या पुत्राला पाठवले.

शास्त्र नंतर पुनरुत्थित व विजयी ख्रिस्त हे नाव अजूनही धारण करत असल्याचे दाखवते:

३. पुत्र एकाच खऱ्या देवासोबत प्रकट होतो

शास्त्र स्पष्ट आहे की एकच खरा देव आहे. इस्राएलची मध्यवर्ती कबुली, "शेमा" म्हणून ओळखली जाणारी, म्हणते:

शास्त्र असेही म्हणते:

नवा करार ही कबुली बदलत नाही. तो येशूला पित्याच्या बाजूला असलेला दुसरा देव म्हणून प्रकट करत नाही. तो एकाच खऱ्या देवाच्या वचनात, कार्यात, जीवनात व गौरवात पुत्राला पित्यासोबत प्रकट करतो.

४. सर्व गोष्टी पुत्राद्वारे निर्माण झाल्या

शास्त्र सृष्टी पुत्राशी कशी संबंधित आहे हे स्पष्टपणे सांगते:

जर सर्व निर्माण झालेल्या गोष्टी त्याच्याद्वारे अस्तित्वात आल्या, तर त्याला स्वतःला अस्तित्वात आलेल्या गोष्टींत गणता येत नाही. निर्माण झालेल्या गोष्टी ज्याच्याद्वारे अस्तित्वात आल्या तो तो आहे. शास्त्र हा क्रम सुंदरपणे व्यक्त करते:

पिता सर्व गोष्टींचा स्रोत आहे. पुत्र तो आहे ज्याच्याद्वारे सर्व गोष्टी निर्माण झाल्या. हे भेद दाखवते, विभाजन नव्हे: सृष्टी पित्यापासून व पुत्राद्वारे आहे. पौलही म्हणतो:

इब्री लोकांसचे पत्र म्हणते की पुत्र:

५. याहवेच्या सृष्टिकर्ता म्हणून कार्यात पुत्र प्रकट होतो

जुना करार सांगतो की याहवेने सर्व गोष्टी निर्माण केल्या. यशया याहवे असे म्हणत असल्याची नोंद करतो:

नवा करार पुत्राला याच दैवी कार्यात प्रकट करतो. इब्री लोकांसचे पत्र स्तोत्रांमध्ये मूळतः देवाविषयी बोललेले शब्द पुत्राला लागू करते:

हे स्तोत्र १०२ मधून आले आहे, जिथे हे शब्द सृष्टिकर्ता याहवेविषयी बोलले आहेत:

६. येशू पित्याचे गौरव सामायिक करतो

शास्त्र पुत्रात प्रकट झालेले देवाचे गौरवही दाखवते. इब्री लोकांसचे पत्र स्तोत्र ४५ पुत्राला लागू करते:

सृष्टी बदलते व नष्ट होते. परंतु पुत्र राहतो. त्याचे सिंहासन टिकते. म्हणूनच वचन दिलेल्या पुत्राचे वर्णन दैवी पदव्यांनी करता येते:

यिर्मया याहवेविषयी असेच शब्द वापरतो:

येशूच्या आगमनाचे वर्णनही असे केले आहे:

योहान बाप्तिस्मा करणाऱ्याने याहवेचा मार्ग तयार करण्याविषयीचे यशयाचे शब्द वापरून येशूचा मार्ग तयार केला:

शास्त्र येशूला असेही म्हणते:

स्तोत्र २४ विचारते:

७. येशू सृष्टीवर सर्वोच्च आहे, सृष्टीचा भाग नाही

शास्त्र येशूला म्हणते:

प्रकटीकरणही येशूला म्हणते:

८. येशू सृष्टीपूर्वी पित्याने प्रीती केलेला अद्वितीय पुत्र आहे

देव गरजू किंवा अपूर्ण नाही. त्याने प्रीती, जीवन किंवा सहवासाची उणीव होती म्हणून निर्माण केले नाही. पौल म्हणतो:

आणि येशूने पित्याला प्रार्थना केली:

हे एक पवित्र रहस्य आहे. सृष्टीपूर्वी देव एकाकी नव्हता. पित्याने जग अस्तित्वात येण्यापूर्वी पुत्रावर प्रीती केली. पिता म्हणाला:

येशू स्वतः म्हणाला:

शास्त्र असेही म्हणते:

९. येशू पित्याचे परिपूर्ण प्रकटीकरण आहे

येशू पित्याला परिपूर्णपणे प्रकट करतो:

शास्त्र असेही म्हणते:

हे असे म्हणत नाही की देवाच्या परिपूर्णतेचा भाग ख्रिस्तात वास करतो. ते म्हणते की देवत्वाची सर्व परिपूर्णता त्याच्यात शरीरधारी रूपात वास करते. जर आम्हांला पिता कसा आहे हे जाणून घ्यायचे असेल, तर आम्ही येशूकडे पाहतो. तो स्वतः पिता नाही, परंतु तो पित्याला परिपूर्णपणे प्रकट करतो. येशू आम्हांला पित्याजवळ आणतो:

१०. येशू देवाच्या अनंतकाळच्या जीवनात सहभागी आहे

येशू म्हणाला:

हे मोशेला दिलेल्या देवाच्या प्रकटीकरणाचा प्रतिध्वनी करते:

येशू असेही म्हणतो:

यशया याहवे असे म्हणत असल्याची नोंद करतो:

येशू असेही म्हणतो:

प्रकटीकरण प्रभू देवासाठीही "अल्फा व ओमेगा" वापरते:

११. येशू तारणारा व जीवन आहे

येशू आम्हांला आमच्या पापांपासून तारतो:

अनंतकाळचे जीवन त्याच्यात सापडते:

१२. येशू आपल्या लोकांचे मस्तक व प्रभू आहे

येशू आपल्या लोकांचे नेतृत्व करतो व त्यांच्यावर राज्य करतो:

येशू आपल्या लोकांचे जिवंत मस्तक असल्यामुळे, विश्वासणारे त्याला दूरचा किंवा अनुपस्थित मानत नाहीत. ते त्याचे आहेत, त्याच्यावर विश्वास ठेवतात, त्याला हाक मारतात आणि प्रभू म्हणून त्याचे अनुसरण करतात. विश्वासणाऱ्यांनी प्रार्थनेत व आसमध्ये त्याच्यावरील हा विश्वास व अवलंबित्व व्यक्त केले आहे:

हे पित्याला केलेल्या प्रार्थनेची जागा घेत नाही. ख्रिस्ती प्रार्थनेचा सामान्य नमुना पवित्र आत्म्यात, पुत्राद्वारे, पित्याला केलेली प्रार्थना हा आहे. येशू स्वतः आम्हांला त्याच्या नावाने प्रार्थना करण्यास शिकवतो:

१३. येशू महायाजक, राजा व न्यायाधीश आहे

येशू आमच्यासाठी मध्यस्थी करतो:

तो राजा म्हणून राज्य करतो:

तो अंतःकरणे शोधतो:

पित्याने न्याय पुत्राला दिला आहे:

१४. येशू पवित्र आत्मा पाठवणारा आहे

येशू पवित्र आत्मा पाठवतो:

प्रकटीकरणाच्या प्रतीकात्मक भाषेत, हे ख्रिस्ताच्या मालकीच्या आत्म्याच्या परिपूर्णतेकडे निर्देश करते. आत्मा त्याचे गौरव करतो:

१५. येशूचा सन्मान व उपासना पित्यासोबत केली जाते

पित्याच्या गौरवात सहभागी असलेला पुत्र म्हणून येशूचा सन्मान व उपासना केली जाते:

पुत्राला कमी सन्मान दिला जात नाही. पित्याचा जितका सन्मान होतो तितकाच त्याचाही होतो. आणि जेव्हा पुत्राचा सन्मान होतो, तेव्हा पित्याचे गौरव होते. स्वर्गात देवाला व कोकऱ्याला एकत्र उपासना दिली जाते:

शास्त्र हेही दाखवते की येशूला प्रभू म्हणून कबूल करणे सार्वत्रिक आहे, तरीही ते पित्याच्या गौरवापासून वेगळे नाही:

१६. येशू तो आहे ज्याचे आम्ही अनुसरण केले पाहिजे

येशू केवळ सत्य प्रकट करत नाही. तो आम्हांला स्वतःकडे बोलावतो. तो म्हणाला: