نامهٔ سرگشاده

برای خوانندگان مسلمان

اندیشیدن دربارهٔ عیسی مسیح، همان‌گونه که در انجیل آشکار شده است

دعوتی محترمانه

دوستان عزیز،

ما با احترام، صداقت و محبت می‌نویسیم.

مسیحیان و مسلمانان در باور به یک آفریدگار، اهمیت دعا و توبه، و واقعیت روز داوری شریک‌اند. با این حال، ما عیسی را متفاوت می‌فهمیم، به‌ویژه هویت او، مرگ و رستاخیز او، و راهی که او ما را به خدا می‌رساند.

این تفاوت‌ها نباید دشمنی برانگیزند. آن‌ها سزاوار اندیشه‌ای صادقانه و مسالمت‌آمیزند.

ما تنها شما را دعوت می‌کنیم دربارهٔ عیسی مسیح، همان‌گونه که در انجیل آشکار شده، بیندیشید.

عیسی گفت:

«من راه و راستی و زندگی هستم؛ هیچ‌کس نزد پدر نمی‌آید مگر به‌واسطهٔ من.»
— یوحنا ۱۴:۶

عیسی کیست؟

قرآن به عیسی جایگاهی ویژه می‌بخشد. او را مسیح و کلمه‌ای از خدا می‌خواند. از تولد او از مریم باکره و کارهای خارق‌العاده‌ای که به اذن خدا انجام داد، سخن می‌گوید.

— قرآن 3:45؛ 4:171؛ 19:19-21؛ 5:110

مسیحیان و مسلمانان این توصیف‌ها را متفاوت می‌فهمند، اما به پرسشی مهم می‌رسند: عیسی کیست؟

در انجیل، عیسی بیش از پیامبری است که پیامی می‌رساند. او گناهان را می‌بخشد، زندگی می‌دهد، به آفرینش فرمان می‌دهد، بزرگداشت می‌یابد و مردم را فرا می‌خواند تا مستقیماً نزد او آیند. او از شاگردانش پرسید:

«شما مرا که می‌دانید؟»
— متی ۱۶:۱۵

انجیل یوحنا می‌گوید:

«در ابتدا کلمه بود، و کلمه نزد خدا بود.» «و کلمه مجسم شد و در میان ما ساکن گشت.»
— یوحنا ۱:۱، ۱۴

مسیحیان باور دارند که عیسی همان کلمهٔ ازلی است که در زندگی انسانی در میان ما آمد.

وقتی مسیحیان عیسی را پسر خدا می‌خوانند، منظورمان این نیست که خدا همسری گرفت یا فرزندی جسمانی پدید آورد. این لقب، رابطهٔ یگانه و ازلی میان عیسی و پدر را توصیف می‌کند. پسر از پدر آمد، او را آشکار می‌کند و ما را به او نزدیک می‌سازد. عیسی گفت:

«آن که مرا دیده، پدر را دیده است.»
— یوحنا ۱۴:۹

او خودِ پدر نیست، اما پدر را شناسانده می‌کند.

چرا عیسی آمد

عمیق‌ترین مشکل بشریت تنها نبود راهنمایی نیست. ما بر ضد خدا و یکدیگر گناه کرده‌ایم. خودخواهانه عمل کرده‌ایم، به دیگران آسیب رسانده‌ایم، در محبت‌کردن ناکام مانده‌ایم و از تقدس و زندگی خدا جدا شده‌ایم.

کارهای نیک ما اهمیت دارند. خدا ما را به شفقت، عدالت، توبه و اطاعت فرا می‌خواند. اما کارهای نیک نمی‌توانند خطاهایی را که پیشتر مرتکب شده‌ایم پاک کنند یا به‌تنهایی رابطه‌ای را که گناه گسسته است بازسازی کنند.

به همین دلیل عیسی آمد — نه تنها برای تعلیم‌دادن به ما، بلکه برای دادن جان خود برای ما. او گفت:

«پسر انسان نیامد تا خدمتش کنند، بلکه آمد تا خدمت کند و جان خود را چون فدیه برای بسیاری بدهد.»
— مرقس ۱۰:۴۵

یحیای تعمید‌دهنده دربارهٔ او گفت:

«اینک، برهٔ خدا که گناه جهان را برمی‌دارد!»
— یوحنا ۱:۲۹

ما می‌دانیم که مرگ عیسی یکی از عمیق‌ترین تفاوت‌های میان مسیحیت و اسلام است. قرآن 4:157 معمولاً چنین فهمیده می‌شود که مصلوب‌شدن عیسی را انکار می‌کند. انجیل اعلام می‌کند که او به‌راستی مرد و دوباره برخاست.

«مسیح بنا بر کتاب‌های مقدس برای گناهان ما مرد، و دفن شد، و در روز سوم برخیزانده شد.»
— اول قرنتیان ۱۵:۳-۴

مسیحیان صلیب را شکست عیسی نمی‌بینند. او آزادانه جان خود را داد، گناهان ما را بر خود گرفت و پیروزمندانه بر مرگ برخاست. عیسی گفت:

«هیچ‌کس آن را از من نمی‌گیرد، بلکه من خود آن را می‌نهم.»
— یوحنا ۱۰:۱۸

مرگ و رستاخیز او در قلب انجیل جای دارد.

راه به سوی پدر

خدا یکی است — آفریدگار آسمان و زمین. او هیچ همتا، رقیب یا هماوردی ندارد. انجیل تعلیم نمی‌دهد که عیسی خدایی دوم و رقیب پدر است. تعلیم می‌دهد که همان خدای یگانه ما را به‌واسطهٔ پسر خود نزدیک آورده است.

«خدا یکی است، و واسطه‌ای نیز میان خدا و انسان یکی است، یعنی آن انسان، مسیح عیسی.»
— اول تیموتائوس ۲:۵

عیسی همان کسی است که ما را با خدا آشتی می‌دهد و به پدر نزدیک می‌سازد. به‌واسطهٔ او، گناهکاران می‌توانند بخشیده شوند، دورافتادگان نزدیک آورده شوند، و کسانی که از خدا جدا بودند آرامش دریافت کنند.

«از نزد پدر آمدم و به جهان وارد شدم؛ باز جهان را ترک می‌کنم و نزد پدر می‌روم.»
— یوحنا ۱۶:۲۸

او تنها به راهی اشاره نکرد. او گفت:

«من راه و راستی و زندگی هستم.»
— یوحنا ۱۴:۶

مسلمانان و مسیحیان هر دو روز داوری را جدی می‌گیرند. بسیاری از مسلمانان نیز انتظار بازگشت عیسی را دارند، هرچند فهم ما از بازگشت او متفاوت است.

«پدر بر هیچ‌کس داوری نمی‌کند، بلکه تمام داوری را به پسر سپرده است.»
— یوحنا ۵:۲۲

عیسی تنها به‌عنوان معلمی از گذشته معرفی نمی‌شود. او خداوند برخاسته‌ای است که بازخواهد گشت. با این حال، همان کسی که برای داوری تعیین شده، همان کسی نیز هست که خود را برای نجات‌دادن داد. او اکنون ما را فرا می‌خواند تا توبه کنیم، رحمت دریافت کنیم و زندگی تازه‌ای با خدا آغاز کنیم.

«آن که کلام مرا می‌شنود و به فرستندهٔ من ایمان می‌آورد، زندگی جاودان دارد.»
— یوحنا ۵:۲۴

او همچنین خستگان را دعوت می‌کند:

«ای همهٔ خستگان و گرانباران، نزد من آیید، و من شما را آرامی خواهم داد.»
— متی ۱۱:۲۸

قلب انجیل این نیست که انسان‌ها با تلاش خود، خود را نجات دهند. این است که خدا، در محبت و رحمت خود، به‌واسطهٔ عیسی مسیح عمل کرد تا ما را ببخشد، با ما آشتی کند و ما را نزد خود بازگرداند.

دربارهٔ عیسی بیندیشید

دوست عزیز،

شما را دعوت می‌کنیم روایت‌های انجیل را بخوانید و خود دربارهٔ عیسی بیندیشید. سخنانش را بخوانید. ببینید چگونه با ضعیفان، گناهکاران، رنج‌دیدگان و طردشدگان رفتار کرد. بیندیشید چرا گناهان را بخشید، چرا مردم را فرا خواند مستقیماً نزد او آیند، چرا جان خود را داد، و چرا شاگردانش اعلام کردند که او از میان مردگان برخاست.

از خدای ابراهیم بخواهید شما را به حقیقت راهنمایی کند و نشان دهد عیسی به‌راستی کیست.

می‌توانید با انجیل لوقا آغاز کنید، که شفقت، تعالیم، مرگ و رستاخیز او را نشان می‌دهد. همچنین می‌توانید انجیل یوحنا را بخوانید، که عمیقاً بر هویت او و رابطه‌اش با پدر تمرکز دارد.

این دعوت، فراخوانی به دشمنی با خانواده، همسایگان یا جامعهٔ شما نیست. عیسی به ما می‌آموزد که محبت کنیم، ببخشیم، راستگو باشیم و در پی آرامش باشیم. این دعوتی است برای برتری‌دادن حقیقت بر ترس و پاسخ‌دادن به عیسی بر پایهٔ وجدانی در حضور خدا.

«اگر در کلام من بمانید، به‌راستی شاگردان من هستید؛ و حقیقت را خواهید شناخت، و حقیقت شما را آزاد خواهد کرد.»
— یوحنا ۸:۳۱-۳۲

باشد که خدای ابراهیم همهٔ ما را در حقیقت، رحمت، فروتنی و آرامش هدایت کند، آنگاه که دربارهٔ عیسی مسیح می‌اندیشیم.

فیسبوک توییتر لینکدین

بیشتر کاوش کنید

می‌خواهید کاوش کنید انجیل دربارهٔ عیسی چه می‌گوید؟

مفتخر می‌شویم روایت‌های انجیل را با شما بخوانیم و دربارهٔ این که عیسی کیست، چرا مرد و برخاست، و سخنان او امروز برای ما چه معنایی دارد، بیندیشیم.