دعوتی محترمانه
شالوم، دوستان عزیز،
ما با احترام، فروتنی و محبتی صادقانه مینویسیم.
ایمان مسیحی عمیقاً در تاریخ و کتابهای مقدس اسرائیل ریشه دارد. عیسی یهودی بود. مادرش، رسولانش و نخستین شاگردانش یهودی بودند. کتابهای مقدسی که او میخواند و تعلیم میداد، تورات، انبیا و مزامیر بودند.
همچنین با اندوه میدانیم که جوامع یهودی از سوی کسانی که به نام مسیحیت عمل کردهاند، تحقیر، اجبار و خشونت دیدهاند. چنین کارهایی با تعالیم عیسی در تضاد است و انجیل هرگز آنها را توجیه نمیکند.
قوم یهود، بهطور کلی، هرگز نباید بابت مرگ عیسی سرزنش شود. انجیل تعلیم میدهد که او آزادانه جان خود را داد، زیرا همهٔ بشریت به بخشش و آشتی با خدا نیاز دارد.
هدف ما بیاحترامی به هویت یهودی یا وانمودکردن این نیست که یهودیت و مسیحیت هیچ تفاوت جدیای ندارند. ما تنها شما را دعوت میکنیم دربارهٔ یشوع — عیسی — همانگونه که در انجیل معرفی شده بیندیشید و بپرسید آیا او همان مسیحای موعود در کتابهای مقدس اسرائیل است.
عیسی گفت:
«شما کتابهای مقدس را جستجو میکنید، زیرا گمان میبرید که در آنها زندگی جاودان دارید؛ و همین کتابها دربارهٔ من گواهی میدهند.»
عیسی در داستان اسرائیل
عیسی را نمیتوان جدا از خدای ابراهیم، اسحاق و یعقوب فهمید. او اعتراف مرکزی اسرائیل را تأیید کرد:
«بشنو، ای اسرائیل! خداوند خدای ما، خداوند یکی است.»
او تعلیم داد که بزرگترین احکام، دوستداشتن خدا با تمام دل و دوستداشتن همسایه چون خویشتن است. او خود را دشمن تورات یا انبیا معرفی نکرد. عیسی گفت:
«گمان مبرید که آمدهام تا شریعت یا انبیا را باطل کنم؛ نیامدهام تا باطل کنم، بلکه تا تمام کنم.»
مسیحیان باور دارند که عیسی داستان و امید اسرائیل را بهسوی تحقق میبرد. انجیل نخست در میان اسرائیل پدید آمد، پیش از آن که به سوی قومها برود. خود عیسی گفت:
«نجات از یهودیان است.»
بنابراین مسیحیانِ غیریهودی هیچ دلیلی برای سخنگفتن با تکبر نسبت به قوم یهود ندارند. ما کتاب مقدس، وعدهها و مسیحا را بهواسطهٔ اسرائیل دریافت کردهایم.
چرا مسیحیان باور دارند او مسیحاست
کتابهای مقدس عبری امیدی برای رهاییبخشیِ خدا بیان میکنند: حاکمی عادل از نسل داوود، پادشاهی فروتن، خادمی که عدالت میآورد، و آیندهای که در آن قومها خدای اسرائیل را میجویند.
اشعیا نوشت:
«نهالی از تنهٔ یِشای خواهد رویید، و شاخهای از ریشههای او ثمر خواهد آورد. روح خداوند بر او قرار خواهد گرفت.»
زکریا از پادشاهی فروتن سخن گفت:
«اینک، پادشاه تو نزد تو میآید؛ او عادل است و نجات به همراه دارد، فروتن است و بر کرهالاغی سوار است.»
مسیحیان و خوانندگان یهودی هر آیهٔ مسیحایی را یکسان تفسیر نمیکنند. این تفاوت باید صادقانه پذیرفته شود. مسیحیان این کتابهای مقدس را در پرتو زندگی، تعالیم، مرگ و رستاخیز عیسی میخوانند. ما باور داریم که امید اسرائیل به پادشاهی، خادمی، رهانندهای و منبع برکت برای قومها در او به هم میرسد.
یکی از عمیقترین تفاوتها به خادم رنجدیدهای مربوط میشود که اشعیا توصیف میکند:
«او بهسبب تقصیرهای ما مجروح شد، بهسبب گناهان ما کوفته شد؛ تأدیبی که سلامتی ما را باعث شد بر او بود، و از زخمهای او شفا یافتیم.»
مفسران یهودی اغلب این خادم را اسرائیل یا وفاداران درون اسرائیل فهمیدهاند. مسیحیان باور دارند که عیسی شخصاً این آیه را از طریق رنج خود مجسم و تحقق میبخشد.
«پسر انسان نیامد تا خدمتش کنند، بلکه آمد تا خدمت کند و جان خود را چون فدیه برای بسیاری بدهد.»
مرگ او پایان کار نبود. نخستین پیروانش اعلام کردند که خدا او را از میان مردگان برخیزانید. آنان رستاخیز او را تأییدِ خدا بر این دانستند که او مسیحا و خداوند است. پولس پیام آنان را چنین خلاصه کرد:
«مسیح بنا بر کتابهای مقدس برای گناهان ما مرد، و دفن شد، و بنا بر کتابهای مقدس در روز سوم برخیزانده شد.»
بنابراین مسیحیان باور دارند که عیسی نخست در فروتنی آمد، جان خود را برای گناهان داد و از میان مردگان برخاست. ما در انتظار تحقق کامل پادشاهی خدا هستیم.
عهد جدید و امید اسرائیل
خدا بهواسطهٔ ارمیا وعده داد:
«اینک، روزهایی میآید» — این کلام خداوند است — «که با خاندان اسرائیل و خاندان یهودا عهدی جدید خواهم بست.» «شریعت خود را در اندرون ایشان خواهم نهاد و بر دل ایشان خواهم نوشت.» «زیرا تقصیر ایشان را خواهم بخشید و گناه ایشان را دیگر به یاد نخواهم آورد.»
این وعده هیچ خصومتی با اسرائیل یا احکام خدا ندارد. از بخشش، دلهای تازه و رابطهای بازسازیشده با خدا سخن میگوید. عیسی در آخرین شام با شاگردانش گفت:
«این پیاله، که برای شما ریخته میشود، عهد جدید در خون من است.»
مسیحیان باور دارند که عیسی بهواسطهٔ مرگ و رستاخیز خود، عهد جدیدِ موعود را آغاز کرد. بهواسطهٔ او، خدا بخشش، آشتی، روح خود و امید رستاخیز و زندگی جاودان را پیشکش میکند.
این پیام نخست در میان پیروان یهودیِ عیسی آغاز شد و سپس به قومها گسترش یافت. پولس به ایمانداران غیریهودی هشدار داد که هرگز مغرور نشوند:
«نسبت به شاخهها فخر مکنید... این شما نیستید که ریشه را نگاه میدارید، بلکه ریشه شما را نگاه میدارد.»
او همچنین نوشت:
«زیرا عطایا و دعوت خدا بیبازگشت است.»
هرچه مسیحیان دربارهٔ آیندهٔ اسرائیل باور داشته باشند، در ایمان مسیحی هیچ جایی برای یهودستیزی، تحقیر یا غرور روحانی نیست. ایمانداران غیریهودی باید با سپاسگزاری و فروتنی پاسخ دهند.
دربارهٔ یشوع بیندیشید
دوست عزیز،
از شما نمیخواهیم تاریخ را نادیده بگیرید، پرسشهای دشوار را خاموش کنید یا تفاوتهای جدی را کماهمیت بشمارید. شما را دعوت میکنیم صادقانه عیسی را بررسی کنید.
سخنانش را بخوانید. زندگیاش را در بستر داستان اسرائیل بنگرید. شفقت او، اقتدار او، رنج او و گواهی بر رستاخیز او را ببینید. بپرسید آیا او همان کسی است که موسی و انبیا دربارهٔ او نوشتند. یکی از نخستین شاگردان یهودی او گفت:
«ما او را که موسی در شریعت و انبیا نیز دربارهٔ او نوشتند یافتهایم: عیسی پسر یوسف، از ناصره.»
میتوانید با انجیل متی آغاز کنید، که بارها عیسی را با کتابهای مقدس اسرائیل پیوند میدهد، یا با انجیل یوحنا، که عمیقاً بر هویت او تمرکز دارد. همچنین میتوانید همراه با اینها بخوانید:
- اشعیا ۹:۱-۷
- اشعیا ۱۱:۱-۱۰
- اشعیا ۵۲:۱۳-۵۳:۱۲
- ارمیا ۳۱:۳۱-۳۴
- میکاه ۵:۲-۵
- زکریا ۹:۹
- مزمور ۱۶
- مزمور ۲۲
این بخشها بهگونههای متفاوتی تفسیر میشوند، و هر پرسشی ساده نیست. این دعوت، تحمیل نتیجهای معین نیست، بلکه جستجوی صادقانهٔ خدا و اندیشیدن به تمام گواهی دربارهٔ عیسی است.
خدا بهواسطهٔ ارمیا گفت:
«مرا خواهید جست و خواهید یافت، آنگاه که با تمام دل خود مرا بطلبید.»
باشد که خدای ابراهیم، اسحاق و یعقوب همهٔ ما را در حقیقت، رحمت، فروتنی و آرامش هدایت کند. باشد که او به ما کمک کند از گناه بازگردیم، همسایگان خود را دوست بداریم و کار او را بازشناسیم.