Προς Άθεους, Αγνωστικιστές, και Αναζητητές

Μια Σεβαστική Πρόσκληση

Αγαπητοί φίλοι,

Σας γράφουμε με σεβασμό, ειλικρίνεια και αγάπη.

Οι άνθρωποι αμφιβάλλουν ή απορρίπτουν την πίστη στον Θεό για πολλούς λόγους. Κάποιοι βρίσκουν τα στοιχεία μη πειστικά. Κάποιοι παλεύουν με τον πόνο ή τη φαινομενική σιωπή του Θεού. Άλλοι έχουν πληγωθεί από θρησκευτική υποκρισία, κακοποίηση, πίεση, ή επιφανειακές απαντήσεις σε σοβαρά ερωτήματα.

Δεν υποθέτουμε ότι οι μη πιστεύοντες είναι ανέντιμοι, ανήθικοι, ή απρόθυμοι να αναζητήσουν την αλήθεια. Τα ειλικρινή ερωτήματα αξίζουν ειλικρινή εξέταση.

Η πρόσκλησή μας είναι απλή: Στοχαστείτε προσεκτικά τον Ιησού Χριστό. Εξετάστε τη ζωή Του, τα λόγια Του, τον θάνατό Του, και τον ισχυρισμό ότι αναστήθηκε από τους νεκρούς. Ο ίδιος ο Χριστιανισμός λέει ότι τα πάντα εξαρτώνται από αυτόν τον ισχυρισμό:

Η χριστιανική πίστη δεν στηρίζεται μόνο σε παρηγορητικές ιδέες ή προσωπικά συναισθήματα. Ισχυρίζεται ότι ο Θεός ενήργησε μέσα στην ιστορία μέσω του Ιησού από τη Ναζαρέτ. Αυτός ο ισχυρισμός δεν αξίζει ούτε αυτόματη αποδοχή ούτε επιπόλαιη απόρριψη.

Γιατί να Στοχαστούμε τον Ιησού;

Πολλοί άνθρωποι θαυμάζουν τον Ιησού ως έναν σοφό δάσκαλο ή ένα σύμβολο συμπόνιας. Όμως τα Ευαγγέλια Τον παρουσιάζουν ως κάτι πολύ περισσότερο. Ο Ιησούς καλωσόριζε τους απορριγμένους, αμφισβήτησε τη θρησκευτική υποκρισία, συγχωρούσε αμαρτίες, ανήγγειλε τη Βασιλεία του Θεού, και καλούσε τους ανθρώπους να Τον ακολουθήσουν. Είπε:

Δεν είπε απλώς ότι γνώριζε έναν δρόμο προς την αλήθεια. Ισχυρίστηκε ότι η αλήθεια και η ζωή βρίσκονται μέσα Του. Προσκάλεσε επίσης τους κουρασμένους:

Ο Ιησούς θα πρέπει επομένως να εξεταστεί με τους δικούς Του όρους. Παρεξηγήθηκε; Ήταν λανθασμένοι οι ισχυρισμοί Του; Ή είναι πραγματικά κάτι περισσότερο από έναν συνηθισμένο δάσκαλο; Το ερώτημα δεν μπορεί να απαντηθεί απλώς θαυμάζοντας μερικά από τα ηθικά Του λόγια, ενώ αγνοούμε αυτά που είπε για τον εαυτό Του.

Η Ιστορία και η Ανάσταση

Οι περισσότεροι ιστορικοί της αρχαιότητας δέχονται ότι ο Ιησούς υπήρξε και σταυρώθηκε επί του Ρωμαίου διοικητή Πόντιου Πιλάτου. Οι κύριες πηγές μας είναι οι επιστολές του Παύλου, τα τέσσερα Ευαγγέλια, άλλα πρώιμα χριστιανικά κείμενα, και μεταγενέστερες αναφορές από Εβραίους και Ρωμαίους συγγραφείς.

Οι συγγραφείς της Καινής Διαθήκης ήταν Χριστιανοί, αλλά αυτό δεν καθιστά τη μαρτυρία τους άχρηστη. Ταυτόχρονα, τα κείμενά τους θα πρέπει να εξετάζονται προσεκτικά και όχι να αντιμετωπίζονται ως σύγχρονα πρακτικά. Ο Λουκάς εξηγεί γιατί έγραψε:

Οι μελετητές συνεχίζουν να συζητούν τις χρονολογίες, τη συγγραφή, τις πηγές, και ορισμένες λεπτομέρειες των ευαγγελικών αφηγήσεων. Οι Χριστιανοί οφείλουν να αναγνωρίζουν αυτές τις συζητήσεις με ειλικρίνεια.

Το κεντρικό ιστορικό ερώτημα παραμένει: Γιατί οι πρώτοι ακόλουθοι του Ιησού πείστηκαν ότι είχε αναστηθεί από τους νεκρούς; Ο Παύλος καταγράφει μια πρώιμη χριστιανική διακήρυξη:

Στη συνέχεια απαριθμεί εμφανίσεις στον Πέτρο, τους αποστόλους, τον Ιάκωβο, και σε περισσότερους από πεντακόσιους πιστούς ταυτόχρονα:

Η αναφορά του Παύλου σε μάρτυρες που ζούσαν ακόμα υποδεικνύει ότι παρουσίαζε την ανάσταση ως έναν δημόσιο ισχυρισμό ανοιχτό σε εξέταση, όχι απλώς ως προσωπική πνευματική εμπειρία. Η πίστη στην ανάσταση δεν επινοήθηκε αιώνες αργότερα. Βρισκόταν κοντά στην αρχή του χριστιανικού κινήματος.

Τα Ευαγγέλια αναφέρουν επίσης έναν άδειο τάφο και συναντήσεις με τον Ιησού μετά τον θάνατό Του. Δεν ερμηνεύουν όλοι οι ιστορικοί αυτές τις αφηγήσεις με τον ίδιο τρόπο. Κάποιοι δέχονται τον άδειο τάφο ως ιστορικά πιθανό, ενώ άλλοι παραμένουν αβέβαιοι. Οι αναφερόμενες εμφανίσεις έχουν ερμηνευτεί ως γνήσιες συναντήσεις, οράματα, ψυχολογικές εμπειρίες, ή παραδόσεις που εξελίχθηκαν με τον καιρό.

Πολλοί από τους πρώτους ακόλουθους του Ιησού αντιμετώπισαν αντίσταση, φυλάκιση, και διωγμό επειδή διακήρυτταν την ανάστασή Του. Η Καινή Διαθήκη καταγράφει την εκτέλεση του αποστόλου Ιακώβου, ενώ η πρώιμη χριστιανική μαρτυρία υποστηρίζει έντονα ότι και ο Πέτρος και ο Παύλος σκοτώθηκαν. Αρκετοί άλλοι απόστολοι θεωρούνται μάρτυρες, και πολλοί υπέμειναν αντίσταση και πόνο ενώ συνέχιζαν να διακηρύττουν αυτό που πίστευαν ότι είχαν δει. Ο πόνος τους δεν αποδεικνύει από μόνος του την ανάσταση, αλλά δείχνει ότι η πεποίθησή τους ήταν ειλικρινής, δημόσια, και επώδυνη.

Οι Χριστιανοί δεν θα πρέπει να ισχυρίζονται ότι κάθε ιστορικός συμφωνεί πως ο Ιησούς αναστήθηκε. Δεν συμφωνούν όλοι. Όμως είναι επίσης άδικο να απορρίπτει κανείς την ανάσταση απλώς λέγοντας ότι τα θαύματα είναι αδύνατα. Το να απορρίπτει κανείς την ανάσταση μόνο επειδή τα θαύματα δεν μπορούν να συμβούν θα σήμαινε ότι το συμπέρασμα έχει ήδη προϋποτεθεί.

Το ειλικρινές ερώτημα είναι: Τι εξηγεί καλύτερα την πρώιμη μαρτυρία, τις αναφερόμενες εμφανίσεις, και τη μεταμόρφωση των ακολούθων του Ιησού — και μήπως η πραγματικότητα περιλαμβάνει κάτι περισσότερο από φυσικές διεργασίες και μόνο; Οι Χριστιανοί πιστεύουν ότι ο Θεός ανέστησε τον Ιησού από τους νεκρούς και Τον επιβεβαίωσε ως Κύριο.

Ερωτήματα που Έχουν Σημασία

Κάνει η Επιστήμη τον Θεό Περιττό;

Η επιστήμη μάς δίνει αξιοσημείωτη γνώση για το πώς λειτουργεί ο φυσικός κόσμος. Η πίστη στον Θεό δεν θα πρέπει ποτέ να αντικαθιστά την επιστημονική έρευνα. Όμως ο Θεός δεν προτείνεται ως ένα ακόμα φυσικό αντικείμενο μέσα στο σύμπαν. Το ερώτημα για τον Θεό αφορά το γιατί υπάρχει καθόλου το σύμπαν και γιατί είναι διατεταγμένο με τρόπο που η ανθρώπινη λογική μπορεί να κατανοήσει.

Η επιστήμη μελετά τη λειτουργία της πραγματικότητας. Δεν διευθετεί από μόνη της κάθε ερώτημα σχετικά με την απώτατη πηγή ή το νόημα της πραγματικότητας. Ο Χριστιανισμός προτείνει ότι το σύμπαν είναι κατανοητό επειδή προέρχεται από έναν λογικό Δημιουργό:

Τι Γίνεται με τον Πόνο;

Ο πόνος είναι μία από τις ισχυρότερες προκλήσεις για την πίστη σε έναν αγαπώντα Θεό. Η αρρώστια, η βία, η κακοποίηση, οι καταστροφές, η αδικία, η θλίψη, και ο πόνος των παιδιών δεν μπορούν να απαντηθούν με εύκολες φράσεις. Η ίδια η Βίβλος περιέχει κραυγές πόνου:

Ο Χριστιανισμός δεν δίνει μια απλή εξήγηση για κάθε τραγωδία. Η κεντρική του απάντηση είναι ο Ιησούς. Το Ευαγγέλιο ισχυρίζεται ότι ο Θεός δεν παρέμεινε μακριά από τον πόνο. Μέσα στον Χριστό, βίωσε απόρριψη, θλίψη, αδικία, σωματικό πόνο, και θάνατο. Ο Ιησούς δάκρυσε. Προδόθηκε. Σταυρώθηκε.

Ο σταυρός δεν εξηγεί κάθε επώδυνο γεγονός, αλλά δείχνει ότι ο Θεός δεν είναι αδιάφορος στον ανθρώπινο πόνο. Η ανάσταση τότε διακηρύττει ότι ο θάνατος και το κακό δεν θα έχουν τον τελευταίο λόγο.

Γιατί ο Θεός Δεν Είναι Πιο Φανερός;

Κάποιοι άνθρωποι αναζητούν ειλικρινά τον Θεό και εξακολουθούν να βιώνουν σιωπή. Δεν θα πρέπει αυτόματα να κατηγορούνται για υπερηφάνεια ή ανεντιμότητα. Ακόμα και οι συγγραφείς της Βίβλου ρώτησαν:

Ο Χριστιανισμός διδάσκει ότι ο Θεός έχει φανερώσει τον εαυτό Του μέσω της δημιουργίας, της συνείδησης, της Γραφής, και πληρέστερα μέσω του Ιησού Χριστού. Όμως αυτή η αποκάλυψη δεν αφαιρεί κάθε αβεβαιότητα ούτε επιβάλλει την πίστη σε όλους.

Μια απλή, ειλικρινής προσευχή μπορεί να είναι:

Θεέ, αν είσαι πραγματικός, βοήθησέ με να αναγνωρίσω τι είναι αλήθεια.

Αυτό δεν απαιτεί να προσποιηθείτε ότι ήδη πιστεύετε. Εκφράζει ανοιχτότητα.

Στοχαστείτε τον Ιησού Μόνοι σας

Αγαπητέ φίλε,

Δεν σας ζητάμε να καταπνίξετε την αμφιβολία ή να κατασκευάσετε βεβαιότητα. Σας προσκαλούμε να διαβάσετε ένα Ευαγγέλιο και να στοχαστείτε τον Ιησού με ειλικρίνεια.

Μπορείτε να ξεκινήσετε με:

• Το Κατά Μάρκον, τη συντομότερη και πιο άμεση αφήγηση·
• Το Κατά Λουκάν, που δίνει έμφαση στη συμπόνια και το ιστορικό πλαίσιο·
• Το Κατά Ιωάννην, που εστιάζει βαθιά στην ταυτότητα του Ιησού.

Ρωτήστε:

• Τι είδους άνθρωπος είναι ο Ιησούς;
• Πώς φέρεται στους αδύναμους, τους ένοχους, τους υπερήφανους, και τους απορριγμένους;
• Γιατί συγχωρεί αμαρτίες;
• Γιατί προσκαλεί τους ανθρώπους να έρθουν απευθείας σε Αυτόν;
• Γιατί σταυρώθηκε;
• Τι πίστευαν οι πρώτοι ακόλουθοί Του ότι συνέβη μετά;
• Τι θα σήμαινε αν πράγματι αναστήθηκε από τους νεκρούς;

Διαβάστε το ίδιο το Ευαγγέλιο, όχι μόνο επιχειρήματα από πιστούς ή σκεπτικιστές. Ακολουθήστε τα στοιχεία με ταπείνωση και επιτρέψτε στις δικές σας παραδοχές να αμφισβητηθούν.

Μπορείτε επίσης να προσευχηθείτε:

Θεέ, αν είσαι πραγματικός, οδήγησέ με προς την αλήθεια.
Βοήθησέ με να δω τον Ιησού όπως πραγματικά είναι.
Δώσε μου το θάρρος να ανταποκριθώ ειλικρινά.

Η καρδιά του χριστιανικού μηνύματος είναι αυτή: Ο Θεός μάς δημιούργησε και δεν μας εγκατέλειψε. Οι άνθρωποι απομακρύνθηκαν από Αυτόν και έβλαψαν ο ένας τον άλλον μέσω εγωισμού, υπερηφάνειας, αδικίας, και αμαρτίας. Ο Ιησούς Χριστός μπήκε στον κόσμο μας, αγάπησε χωρίς υποκρισία, έδωσε τη ζωή Του για τους αμαρτωλούς, και αναστήθηκε από τους νεκρούς. Μέσω Αυτού, ο Θεός προσφέρει συγχώρεση, συμφιλίωση, νέα ζωή, και αιώνια ελπίδα.

Αν ο Ιησούς δεν αναστήθηκε, ο κεντρικός ισχυρισμός του Χριστιανισμού καταρρέει. Αν αναστήθηκε, δεν μπορεί να παραμείνει απλώς ένας ενδιαφέρων δάσκαλος του παρελθόντος. Είναι ο ζωντανός Κύριος που μας καλεί να Τον εμπιστευτούμε και να λάβουμε ζωή.