Przyoblec Się w Chrystusa
Przez nawrócenie i chrzest zostajemy zjednoczeni ze śmiercią i zmartwychwstaniem Chrystusa i wezwani, by postępować w nowości życia:
„My wszyscy, którzy zostaliśmy ochrzczeni w Chrystusa Jezusa, zostaliśmy ochrzczeni w Jego śmierć. Zostaliśmy więc z Nim pogrzebani przez chrzest w śmierć, aby jak Chrystus został wskrzeszony z martwych przez chwałę Ojca, tak i my postępowali w nowości życia." — Rzymian 6:3–4
To nowe życie wyraża się w prostym, lecz potężnym nakazie:
„Przyoblec się w Pana Jezusa Chrystusa i nie czyńcie starania o ciało, by zaspokajać jego pożądliwości." — Rzymian 13:14
Przyoblec się w Chrystusa oznacza pozwolić, by Jego charakter kształtował nasze myśli, pragnienia, słowa i czyny. Oznacza uczenie się życia, które Go odzwierciedla. Tego życia nie da się prowadzić jedynie ludzką siłą:
„Postępujcie według Ducha, a nie spełnicie żądzy ciała." — Galacjan 5:16
Podążanie za Chrystusem nie oznacza, że nigdy się nie potkniemy. Gdy grzeszymy, nie ukrywamy się przed Bogiem. Wracamy do Niego z wyznaniem i nawróceniem:
„Jeśli wyznajemy nasze grzechy, On jest wierny i sprawiedliwy… aby nam je odpuścić." — 1 Jana 1:9
Miłość, Wytrwałość i Krzyż
Przyoblec się w Chrystusa oznacza także uczyć się miłować tak, jak On miłował:
„Daję wam nowe przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali; jak Ja was umiłowałem." — Jana 13:34
Jego miłość sięga nawet tych, którzy się nam sprzeciwiają. Odrzuca nienawiść, zemstę i gorycz. Miłość Chrystusa nie pozostaje prywatna. Pobudza nas, byśmy pomagali innym poznać Go i podążać za Nim:
„Idźcie więc i czyńcie uczniami wszystkie narody… ucząc je zachowywać wszystko, co wam przykazałem." — Mateusza 28:19–20
Jednak wierne podążanie za Chrystusem może też wiele kosztować. Jezus powiedział:
„Jeśli ktoś chce pójść za mną, niech się zaprze samego siebie, niech co dnia bierze swój krzyż i niech idzie za mną." — Łukasza 9:23
Zaparcie się samego siebie nie oznacza wiary, że nasze życie nie ma wartości. Oznacza wyzbycie się pychy, samolubnych pragnień i własnej woli, ilekroć stają one w sprzeczności z Chrystusem.
Podążanie za Nim może przynieść poświęcenie, odrzucenie lub prześladowanie. Nie jest to krótkie przeżycie emocjonalne, lecz całożyciowa droga wierności:
„Biegnijmy wytrwale… patrząc jedynie na Jezusa." — Hebrajczyków 12:1–2
Wytrwamy nie ufając własnej sile, lecz wpatrując się w Jezusa.
Chrystus Nie Jest Podzielony
Wpatrywanie się w Chrystusa chroni nas także przed oddawaniem ludzkim przywódcom, tradycjom czy grupom miejsca, które należy się jedynie Jemu:
„Czyż Chrystus jest podzielony? Czy Paweł został za was ukrzyżowany? Czy zostaliście ochrzczeni w imię Pawła?" — 1 Koryntian 1:13
Żadna tradycja, tytuł, grupa ani chrześcijańska tożsamość nie powinny stać się ważniejsze niż Pan, który za nas umarł. W podzielonym świecie chrześcijańskim pamiętamy, że Chrystus nie jest podzielony. Wszyscy, którzy do Niego należą, są członkami jednego ciała, którego jedyną Głową jest Chrystus.
Przyoblec się w Chrystusa kształtuje sposób, w jaki się nawracamy, miłujemy, służymy, wytrwujemy i odnosimy się do innych wierzących. Przyoblec się w Chrystusa oznacza należeć do Niego całkowicie, odzwierciedlać Go w świecie, zapierać się samych siebie, brać krzyż i trwać wiernie, nawet gdy podążanie za Nim wiele kosztuje.
W Sekcji 4 możesz głębiej odkryć, co znaczy postępować w nowości życia, miłować tak, jak miłował Chrystus, zapierać się samych siebie, brać krzyż i należeć przede wszystkim do Niego.