«مسیح را بر تن کردن» یعنی چه؟

مسیح را بر تن کنید

به‌واسطهٔ توبه و تعمید، به مرگ و رستاخیز مسیح می‌پیوندیم و فرا خوانده می‌شویم در تازگی زندگی گام برداریم:

این زندگی تازه در فرمانی ساده اما پرقدرت بیان می‌شود:

بر تن‌کردن مسیح یعنی اجازه دهیم خوی او افکار، خواسته‌ها، سخنان و کردار ما را شکل دهد. یعنی بیاموزیم به‌گونه‌ای زندگی کنیم که او را بازتاب دهد. این زندگی را نمی‌توان تنها با نیروی انسانی زیست:

پیروی از مسیح به معنای این نیست که هرگز نلغزیم. وقتی گناه می‌کنیم، از خدا پنهان نمی‌شویم. با اعتراف و توبه نزد او بازمی‌گردیم:

محبت، پایداری و صلیب

بر تن‌کردن مسیح همچنین یعنی بیاموزیم آن‌گونه که او دوست داشت دوست بداریم:

محبت او حتی به مخالفانمان می‌رسد. از نفرت، انتقام و تلخی روی می‌گرداند. محبت مسیح خصوصی باقی نمی‌ماند. ما را به یاری دیگران برای شناختن و پیروی از او برمی‌انگیزد:

با این حال، پیروی وفادارانه از مسیح ممکن است هزینه نیز داشته باشد. عیسی گفت:

انکار خود به معنای باور به این که زندگی ما ارزشی ندارد نیست. یعنی هرگاه غرور، خواسته‌های خودخواهانه و ارادهٔ شخصی ما در برابر مسیح می‌ایستند، آن‌ها را تسلیم کنیم.

پیروی از او ممکن است فداکاری، طرد یا آزار به همراه آورد. تجربه‌ای احساسی و کوتاه نیست، بلکه گامی است در تمام زندگی، در وفاداری:

پایداری می‌کنیم نه با اعتماد به نیروی خود، بلکه با نگاه‌داشتن چشم خود بر عیسی.

مسیح تقسیم‌ناپذیر است

نگاه‌داشتن چشمانمان بر مسیح همچنین ما را محافظت می‌کند تا به رهبران، سنت‌ها یا گروه‌های انسانی جایگاهی که تنها از آنِ اوست ندهیم:

هیچ سنت، لقب، گروه یا هویت مسیحی نباید از خداوندی که برای ما مرد بزرگ‌تر شود. در جهانی مسیحی که تفرقه‌آلود است، به یاد می‌آوریم که مسیح تقسیم‌ناپذیر است. همهٔ کسانی که به او تعلق دارند اعضای یک بدن‌اند، با مسیح تنها به‌عنوان سرِ آن.

بر تن‌کردن مسیح شیوهٔ توبه، محبت، خدمت، پایداری و رابطهٔ ما با دیگر ایمانداران را شکل می‌دهد. بر تن‌کردن مسیح یعنی به‌کمال از آنِ او باشیم، او را در جهان بازتاب دهیم، خود را انکار کنیم، صلیب را برداریم و حتی هنگامی که پیروی از او هزینه دارد وفادار بمانیم.